Рой гуфт брҳмнро : шунӯдами достон касе ки бар муроди худ қодир гардад ва дар ҳифзи ани эҳмоли намояд , то дар сӯз надомат афтод ва ба ғаромату мўўнт мохўз гардад . Акнӯн баён кунад мисли онкӣ дар имзоӣ азоем таъҷил раво дорад ва аз фавойиди тадаббуру тафаккур ғофил бошад , оқибати кору вихомати амал ӯ куҷо расад . Брҳмн гуфт :
رای گفت برهمن را: شنودم داستان کسی که بر مراد خود قادر گردد و در حفظ ان اهمال نماید، تا در سوز ندامت افتاد و به غرامت و موونت ماخوذ گردد. اکنون بیان کند مثل آنکه در امضای عزایم تعجیل روا دارد و از فواید تدبر و تفکر غافل باشد، عاقبت کار و وخامت عمل او کجا رسد. برهمن گفت:
Аёки воломри алзии ани тўсът
ایاک والامر الذی ان توسعت
Ҳаркии қоидаи кори худ бар саботи ҳзм ва виқор наниҳад авоқиби кор ӯ мабнӣ бар маломату мқсўр бар надомат бошад . Ва сутӯдатар хислатӣ ки аиздтъолии одамиёнро бидон оростаи гардонидаи сети ҷамоли ҳаламу фазилат виқораст , зеро ки манофеи он омасту фавойиди он халқро шомил : қол алнабӣ алайҳи ассалом « анкми лни тсъўои анноси бомўолкми Фсъўҳми бохлоқкм . »
هرکه قاعده کار خود بر ثبات حزم و وقار ننهد عواقب کار او مبنی بر ملامت و مقصور بر ندامت باشد. و ستودهتر خصلتی که ایزدتعالی آدمیان را بدان آراسته گردانیدهست جمال حلم و فضیلت وقار است، زیرا که منافع آن عام است و فواید آن خلق را شامل: قال النبی علیه السلام «انکم لن تسعوا الناس باموالکم فسعوهم باخلاقکم.»
Ва агар касе дар тақдими абвоби макориму анвоъи фазойили мубодирати намояд ва бар амсолу ақрони андарони пеши дастӣ ва мсобқт ҷӯяд чун дурушти хуӣ ва тҳтк бидон пайвандади ҳамаи ҳунарҳоро бапушанд , ва ҳар оина дар табъи азуи нафратӣ падед ояд . Ва луи канти Фзои ғализи алқлби лонФзўои ман ҳўлк . Ва дар сифати халили алайҳи ассаломи омадаи сет « ани абрҳими лоўоаҳи ҳалим . » зеро ки ҳалим маҳбӯб бошаду дилҳои хавосу авоми бадви моил . Ва бар лафзи Муъовияи разии аллоҳ анҳу рафтӣ ки « инбғии ани икўни алҳошмии ҷўодои воломўии ҳлимои волмхзўмии тёҳои волзбирии шҷоъо . » ин сухан ба самъи ҳасани ризвони аллоҳ алайҳ барисед гуфт « мехоҳад то ҳошимиён саховат варзанд ва дарвеш гирданд ,у мхзўмён кибр кунанд то табъ азишон брмду мардумони эшонро душман гиранд ,у зибрён ба ғурури шуҷоат , хештанро дар ҷанг ва корҳои саъб андозанд ва кушта гирданд ,у мардуми эшон ба охир расад ,у зикр банӣ Умия ки ақрабоӣ ӯйанд ба ҳалам ва кам озор ӣ дар афвоҳ уфтад ва дар дилҳои мардумон маҳбӯб гирданду халқро ба влоу вафои эшон майл уфтад . »
و اگر کسی در تقدیم ابواب مکارم و انواع فضایل مبادرت نماید و بر امثال و اقران اندران پیشدستی و مسابقت جوید چون درشتخویی و تهتک بدان پیوندد همه هنرها را بپوشاند، و هر آینه در طبع ازو نفرتی پدید آید. و لو کنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من حولک. و در صفت خلیل علیهالسلام آمدهست «ان ابرهیم لاواه حلیم. » زیرا که حلیم محبوب باشد و دلهای خواص و عوام بدو مایل. و بر لفظ معاویه رضی الله عنه رفتی که «ینبغی ان یکون الهاشمی جوادا والاموی حلیما والمخزومی تیاها والزبیری شجاعا.» این سخن به سمع حسن رضوان الله علیه برسید گفت «میخواهد تا هاشمیان سخاوت ورزند و درویش گردند، و مخزومیان کبر کنند تا طبع ازیشان برمد و مردمان ایشان را دشمن گیرند، و زیبریان به غرورِ شجاعت، خویشتن را در جنگ و کارهای صعب اندازند و کشته گردند، و مردم ِ ایشان بهآخر رسد، و ذکر بنیامیه که اقربای اویند بهحلم و کمآزاری در افواه افتد و در دلهای مردمان محبوب گردند و خلق را به ولا و وفای ایشان میل افتد.»
Ва самти ҳалами ҷузъиёти азму сукӯни табъи ҳосили натавонад буд ки пайғомбар гуфт , алайҳи ассалом , « лоҳлими алои зўоноаҳ » чаҳ шитоби корӣ писандида нест ва бо сирати арбоби хираду ҳсоФт муносибатӣ надорад , ?фони алъҷлаҳи ман алшитон . Ва лоиқи бад-ӣни саёқати ҳикояти он зоҳидаст ки қадам бебасират дар роҳи ниҳод то даст ба хӯн ноҳақ Биёлуду бечораи росуӣ бегуноҳро бикушт . Рой пурсед ки : чигунааст он ?
و سمت حلم جزئیات عزم و سکون طبع حاصل نتواند بود که پیغامبر گفت، علیه السلام، «لاحلیم الا ذواناة» چه شتاب کاری پسندیده نیست و با سیرت ارباب خرد و حصافت مناسبتی ندارد، فان العجلة من الشیطان. و لایق بدین سیاقت حکایت آن زاهد است که قدم بیبصیرت در راه نهاد تا دست بهخون ناحق بیالود و بیچاره راسوی بی گناه را بکشت. رای پرسید که: چگونه است آن؟
Гуфт :
گفت: