зи бскаҳи монда дар он турраам зи кори ангушт

ز بسکه مانده در آن طره‌ام ز کار انگشت

Чу шона нест кафамро ба ихтиёри ангушт

چو شانه نیست کفم را به اختیار انگشت

Паии гушоиши ин уқдаҳо ғам ки марост

پی گشایش این عقده‌ها غم که مراست

Баҳам кунам з барои чаҳ дасти ёри ангушт

بهم کنم ز برای چه دست یار انگشت

Ки во намешавад аз сад яке гарм бошад

که وا نمی‌شود از صد یکی گرم باشد

Ҳазор даст ва ба ҳар дасти садҳазори ангушт

هزار دست و به هر دست صدهزار انگشت

Хабари з марг надоранд ғофилон варанд

خبر ز مرگ ندارند غافلان ورند

Чу раҳнамо ки براردи барраи гузори ангушт

چو رهنما که برآرد بره گذار انگشت

Паии намӯдани роҳи адам ба халқи замин

پی نمودن راه عدم به خلق زمین

Баланд карда зи шамъи сари мазори ангушт

بلند کرده ز شمع سر مزار انگشت

Марои ҷудои з ту нагузорад арча ёди висол

مرا جدا ز تو نگذارد ارچه یاد وصال

Ки аз фироқ барорам ба зинҳор ангушт

که از فراق برآرم به زینهار انگشت

Куҷост лиззати пистони дояаш ҳарчанд

کجاست لذت پستان دایه‌اش هرچند

зи шавқи шери макади Тифли ширхори ангушт

ز شوق شیر مکد طفل شیرخوار انگشت

Кушоди уқдаи худ ҷузи зи гӯшаи гири мҷўӣ

گشاد عقده خود جز ز گوشه‌گیر مجوی

Чу шона кард гарони рости бишмори ангушт

چو شانه کرد گران راست بیشمار انگشت

Гиреҳи гшо Бамён нест маслиҳати ҷояш

گره‌گشا بمیان نیست مصلحت جایش

Аз он зи баҳри кафи афтода бар канори ангушт

از آن ز بحر کف افتاده بر کنار انگشت

Гузаштаи моҳи сиёми он қадр чаҳ мехоҳӣ

گذشته ماه صیام آنقدر چه میخواهی

Бръшаҳ дар кафи ман соқӣ аз хумори ангушт

برعشه در کف من ساقی از خمار انگشت

Ишораи исти паии гардиши қадаҳ ки намӯд

اشاره‌ایست پی گردش قدح که نمود

Ҳилоли ид аз ин нилгуни ҳисори ангушт

هلال عید از این نیلگون حصار انگشت

Гушӯдани гиреҳӣ чун зи заъфи натавонад

گشودن گرهی چون ز ضعف نتواند

Ба сад талоши зи дасти ман Фкори ангушт

به صد تلاش ز دست من فکار انگشت

Чу нақши панҷа ки ҷо бар замин кунад ғам нест

چو نقش پنجه که جا بر زمین کند غم نیست

Аз инки хок шавад дастаму ғубори ангушт

از اینکه خاک شود دستم و غبار انگشت

Ба гулшанӣ ки хиромии ту ва баланд шавад

به گلشنی که خرامی تو و بلند شود

Паии намӯдани қадати з ҳар канори ангушт

پی نمودن قدت ز هر کنار انگشت

Чигуна лоф ръўнт занад ки ин ҷома

چگونه لاف رعونت زند که این جامه

Ба қади сарв буд норасои чаҳор ангушт

به قد سرو بود نارسا چهار انگشت

Чаҳ нақшҳо ки ба рухсори ман зи хӯни бандад

چه نقشها که به رخسار من ز خون بندد

Дамодам ва нафитад ҳаргизаши зи кори ангушт

دمادم و نفتد هرگزش ز کار انگشت

Бидидаам мижаро зебад аз ҳунари лофад

بدیده‌ام مژه را زیبد از هنر لافد

Аз он сабаб ки бадасти рақамнигор ангушт

از آن سبب که بدست رقم نگار انگشت

Паии ҳисоби гиреҳҳои риштаи корам

پی حساب گره‌های رشته کارم

Бадаст дар ҳаракат ҳамнишин меар ангушт

بدست در حرکت همنشین میار انگشت

Ки аз барои шумориши дарин чаман бояд

که از برای شمارش درین چمن باید

Биҷой барг барояд зи шохсори ангушт

بجای برگ برآید ز شاخسار انگشت

Чаҳам зи хотам давлат расад маро ки буд

چه‌ام ز خاتم دولت رسد مرا که بود

Ҷудои зи ҳалқаи он зулфи тобдори ангушт

جدا ز حلقه آن زلف تابدار انگشت

Ки дмбдм газадам ончунон ки пиндорӣ

که دمبدم گزدم آنچنان که پنداری

зи ҳалқа аш будам дар даҳони мори ангушт

ز حلقه‌اش بودم در دهان مار انگشت

Ҳисоби хории ғурбат агар кунам чаҳ аҷаб

حساب خاری غربت اگر کنم چه عجب

Ки дар шумора он мондам зи кори ангушт

که در شماره آن ماندم ز کار انگشت

Касе мабод ҷудо гардад аз ватан ки зи каф

کسی مباد جدا گردد از وطن که ز کف

Бурӣда чун шавад уфтад зи эътибори ангушт

بریده چون شود افتد ز اعتبار انگشت

Биҷуз аз инки расонадам ба банди бурқаъ ӯ

بجز از اینکه رساندم به بند برقع او

Барои уқда гушӯдан ман Фкори ангушт

برای عقده گشودن من فکار انگشت

Сазои мнкаҳи бкФ дар гирифта чун шамъам

سزای منکه بکف در گرفته چون شمعم

Зтоби оризи он оташини изори ангушт

زتاب عارض آن آتشین عذار انگشت

Бакори хеши фурӯи монда ва хаҷал бошам

بکار خویش فرو مانده و خجل باشم

Чунонкӣ аз гиреҳи сахти шармсори ангушт

چنانکه از گره سخت شرمسار انگشت

Алоҷи уқдаи дил чун кунам ки ҳамчуи садаф

علاج عقده دل چون کنم که همچو صدف

БкФ набошадам аз бухли рӯзгори ангушт

بکف نباشدم از بخل روزگار انگشت

Буд зи ҳайрати ороми зоҳирам ҳарчанд

بود ز حیرت آرام ظاهرم هرچند

Ҳамеша бар лаби чархи ситами шиори ангушт

همیشه بر لب چرخ ستم شعار انگشت

зи бими ҳодисаи доими бсинаҳи ман дил

ز بیم حادثه دایم بسینه من دل

Билразааст чу дар дасти раъшаи дори ангушт

بلرزه است چو در دست رعشه دار انگشت

Аз он замон ки зи кафи доман ту додам шуд

از آن زمان که ز کف دامن تو دادم شد

Чу шамъам аз туфи ин доғи шуълаи бори ангушт

چو شمعم از تف این داغ شعله بار انگشت

Брнги шохи гули он гул ббод дод маро

برنگ شاخ گل آن گل بباد داد مرا

Дарин ҳдиқаҳи зи сар то бпости хори ангушт

درین حدیقه ز سر تا بپاست خار انگشت

Кашад замонаам ва ман бзири рояти оҳ

کشد زمانه‌ام و من بزیر رایت آه

Кашида аз паии иқрори ишқи ёри ангушт

کشیده از پی اقرار عشق یار انگشت

Чу муҷримӣ ки кунадгоҳ қатли хеши баланд

چو مجرمی که کندگاه قتل خویش بلند

Паии адои шаҳодати бпои дори ангушт

پی ادای شهادت بپای دار انگشت

Чаҳ ҳикматаст ки баҳри кушоди уқдаи ман

چه حکمتست که بهر گشاد عقده من

зи ҷой хеш наҷунбад бадасти ёри ангушт

ز جای خویش نجنبد بدست یار انگشت

Гиреҳи бакор зарураст зарраро варна

گره بکار ضرور است ذره را ورنه

Набаста панҷаи хуршед дарнигор ангушт

نبسته پنجه خورشید در نگار انگشت

Дар он чаман ки шавам қомати расои туро

در آن چمن که شوم قامت رسای ترا

Гиреҳи гшои зи раги васф чун зи тори ангушт

گره‌گشا ز رگ وصف چون ز تار انگشت

Паии шаҳодати ръноӣии ту ҳамчун сӯ

پی شهادت رعنائی تو همچون سو

Шавад баланди зи атрофи ҷӯйбори ангушт

شود بلند ز اطراف جویبار انگشت

Нахоҳӣ аз равадат сари ббод дар гетӣ

نخواهی از رودت سر بباد در گیتی

зи ҳарфи халқи дарин сафҳаи даврдори ангушт

ز حرف خلق درین صفحه دوردار انگشت

зи захми тири мукофоти чарх огаҳ нест

ز زخم تیر مکافات چرخ آگه نیست

Наад бҳрФ касе ҳар ки хомаи вори ангушт

نهد بحرف کسی هر که خامه‌وار انگشت

Чаҳ шуд ки дасти ман аз сим взртҳӣаст ва зу

چه شد که دست من از سیم وزرتهی است و زو

Гирифтааст зи нанги ҳамин канори ангушт

گرفته است ز ننگ همین کنار انگشت

Бидидаам мижаи мифтоҳи ганҷҳои дар аст

بدیده‌ام مژه مفتاح گنج‌های در است

Чунонкӣ дар кафи султони комкори ангушт

چنانکه در کف سلطان کامکار انگشت

Муҳӣти ҷӯади алӣ вале ки дар каф ӯст

محیط جود علی ولی که در کف اوست

Масоба бар лаби абри гуҳари нисори ангушт

مثابه بر لب ابر گهر نثار انگشت

Шҳншҳӣ ки бгҳўораҳи сохт дар тифлӣ

شهنشهی که بگهواره ساخت در طفلی

Барои куштани аждар чу устувори ангушт

برای کشتن اژدر چو استوار انگشت

Бадасти рустами дастони бзир хок хӯрд

بدست رستم دستان بزیر خاک خورد

Ҳануз печу хам аз ғайраташ чу мори ангушт

هنوز پیچ و خم از غیرتش چو مار انگشت

Шаҳӣ ки дар чу зи ҳсни ҳсин хайбар кунад

شهی که در چو ز حصن حصین خیبر کند

Вази он талоши нмондши бкФи зи кори ангушт

وز آن تلاش نماندش بکف ز کار انگشت

Паии намӯдани фатҳаш баҳам бароварданд

پی نمودن فتحش بهم برآوردند

Фариштагони ҳамаи зини нилгуни ҳисори ангушт

فرشتگان همه زین نیلگون حصار انگشت

Диловарӣ ки паии разм мениҳод бичишам

دلاوری که پی رزم می‌نهاد بچشم

Дар он нафас ки бФрмони кирдигори ангушт

در آن نفس که بفرمان کردگار انگشت

Бтиғ буд куҷои ҳоҷаташ ки ме афрохт

بتیغ بود کجا حاجتش که می افراخت

Гуҳи ҷадал ба кафши панҷаи зулфиқори ангушт

گه جدل به کفش پنجه ذوالفقار انگشت

Муборизӣ ки зи неруии дасту бозуяш

مبارزی که ز نیروی دست و بازویش

Блби гирифтаи сипеҳри ситезаи кори ангушт

بلب گرفته سپهر ستیزه کار انگشت

Илми бснг чу дар рӯзи разм хайбар шуд

علم بسنگ چو در روز رزم خیبر شد

Фурӯи зи қӯти сарпанҷааш чаҳор ангушт

فرو ز قوت سرپنجه‌اش چهار انگشت

Барои бахшиши хотам ки дар рукӯъ чу мавҷ

برای بخشش خاتم که در رکوع چو موج

Аз он ба баҳри кафши гашти биқрори ангушт

از آن به بحر کفش گشت بیقرار انگشت

Ки буд хотам агар хотами сулаймонӣ

که بود خاتم اگر خاتم سلیمانی

Бадасти ҷўдши азу буд зери бори ангушт

بدست جودش ازو بود زیر بار انگشت

Ҳамин надошт бадасти шуҷоаташи ҳамаи умр

همین نداشت بدست شجاعتش همه عمر

Паии ливои зафари вақти кори зори ангушт

پی لوای ظفر وقت کار زار انگشت

Пас аз вафот баровард дасти худ зи зариҳ

پس از وفات برآورد دست خود ز ضریح

Бқтли мара чу шамшери обдори ангушт

بقتل مره چو شمشیر آبدار انگشت

Пай нигоштани васфи ҷўдш ар оранд

پی نگاشتن وصف جودش ار آرند

Брнг хома бигардаш суханнигор ангушт

برنگ خامه بگردش سخن‌نگار انگشت

Аҷаби мадор ки наниҳода нуқтаи ҷўдш

عجب مدار که ننهاده نقطه جودش

Тиллои ноби кафу сими шохдори ангушт

طلای ناب کف و سیم شاخدار انگشت

Паии тпончаҳ задан чун биравӣ душман ӯ

پی طپانچه زدن چون بروی دشمن او

Фароҳам оварад аз қаҳри рӯзгори ангушт

فراهم آورد از قهر روزگار انگشت

Аҷаби мадор ки чун дасти моликони ҷҳим

عجب مدار که چون دست مالکان جحیم

Фишондаш ҳамаи ахгари кафу шарори ангушт

فشاندش همه اخگر کف و شرار انگشت

Кафи гадоӣ дар ӯ гҳрФшон созад

کف گدای در او گهرفشان سازد

Баҳри куҷо чу раги абри навбаҳори ангушт

بهر کجا چو رگ ابر نوبهار انگشت

Фитад азуи бкФ ҳар ки қатрае чаҳ аҷаб

فتد ازو بکف هر که قطره‌ای چه عجب

Гараш муҳӣт шавад дасту ҷӯйбори ангушт

گرش محیط شود دست و جویبار انگشت

Чу равшанаст ки меҳраш бҳшр нагузорад

چو روشن است که مهرش بحشر نگذارد

Баровард кафи муҷрими бзинҳори ангушт

برآورد کف مجرم بزینهار انگشت

Агар муҳаббат ӯ дорад аз надомати ҷурм

اگر محبت او دارد از ندامت جرم

Казу барои чаҳ дигари гуноҳи кори ангушт

کزو برای چه دیگر گناه‌کار انگشت

Маро ки бастаи бкФи обу ранги мадҳат ӯ

مرا که بسته بکف آب و رنگ مدحت او

Брнги хомаи шнҷрФ дарнигор ангушт

برنگ خامه شنجرف در نگار انگشت

Расед вақт ки аз ғайбати оимши бҳзўр

رسید وقت که از غیبت آیمش بحضور

Бичишам аҳл ҳасад кард ошкори ангушт

بچشم اهل حسد کرد آشکار انگشت

Зиҳии бадасти ту мифтоҳ ҳар диёри ангушт

زهی بدست تو مفتاح هر دیار انگشت

Калиди фатҳи ҷаҳонат чу зулфиқори ангушт

کلید فتح جهانت چو ذوالفقار انگشت

Тўӣӣ ки чашми гшоӣии зи каф чу дар кафи ту

توئی که چشم‌گشائی ز کف چو در کف تو

Даройад аз паии резиши бхорбхори ангушт

درآید از پی ریزش بخاربخار انگشت

Бидон сифат ки равон кард баҳри қофилаи об

بدان صفت که روان کرد بهر قافله آب

Муҳамади арабӣ аз миёни чаҳор ангушт

محمد عربی از میان چهار انگشت

Кунун на ҳукмпазират буд замонаи чунон

کنون نه حکم پذیرت بود زمانه چنان

Ки дасти аҳли қаламро буқати кори ангушт

که دست اهل قلم را بوقت کار انگشت

Ки аз аласт барои қабули фармонат

که از الست برای قبول فرمانت

Ниҳода чун мижа бар чашми рӯзгори ангушт

نهاده چون مژه بر چشم روزگار انگشت

Бакори бастаи аҳли ҷаҳон гиреҳ нагузошт

بکار بسته اهل جهان گره نگذاشت

зи бскаҳ дар кафат эй марҳамати шиори ангушт

ز بسکه در کفت ای مرحمت شعار انگشت

Бадасти уқдае ар то абад буд чаҳ аҷаб

بدست عقده‌ای ار تا ابد بود چه عجب

Бадасти уқдаи гушойон дар интизори ангушт

بدست عقده‌گشایان در انتظار انگشت

Бароваранд бзнҳори дӯстонат чанд

برآورند بزنهار دوستانت چند

зи оташи ситами хасми шамъи вори ангушт

ز آتش ستم خصم شمع‌وار انگشت

Барои дафъи мухолифи з остин вақтаст

برای دفع مخالف ز آستین وقتست

Шавад падеди турои дасту ошкори ангушт

شود پدید ترا دست و آشکار انگشت

Шҳо манам ки бадастами зи файзи мадҳати ту

شها منم که بدستم ز فیض مدحت تو

Чаҳ шохи гули ҳама гул оварад бабори ангушт

چه شاخ گل همه گل آورد ببار انگشت

зи фақри уқдаи сахтии бакор ман зада чарх

ز فقر عقده سختی بکار من زده چرخ

Казуаст риши марои нохуну Фкори ангушт

کزوست ریش مرا ناخن و فکار انگشت

Ту боз кун гиреҳамро ки нест коргшоӣӣ

تو باز کن گرهم را که نیست کارگشائی

Маро чу шонаи як ангушт аз ҳазор ангушт

مرا چو شانه یک انگشت از هزار انگشت

Расед вақти дуои сози нағмаро муштоқ

رسید وقت دعا ساز نغمه را مشتاق

Аз ин зиёда чу мутриб мазан бтори ангушт

از این زیاده چو مطرب مزن بتار انگشت

Барор дасти бадаргоҳи ҳақ ки то ҳар моҳ

برآر دست بدرگاه حق که تا هر ماه

Кашад ҳилол аз ин сақфи зарнигори ангушт

کشد هلال از این سقف زرنگار انگشت

Кунад гушоиши кори муҳиби шоҳ буд

کند گشایش کار محب شاه بود

Чу шона дар кафи айёми бишмори ангушт

چو شانه در کف ایام بیشمار انگشت

Бгоҳ уқдаи гшоӣии хасм ӯ бодо

بگاه عقده گشائی خصم او بادا

Бурӣда чун садаф аз дасти рӯзгори ангушт

بریده چون صدف از دست روزگار انگشت