Гарми сад доғ бар ҷон ме гузорад

گرم صد داغ بر جان می‌گذارد

Куҷои доғӣ чу ҳиҷрон ме гузорад

کجا داغی چو هجران می‌گذارد

Хушо тират ки марҳами хастагон ро

خوشا تیرت که مرهم خستگان را

Ба захм аз об пайкон ме гузорад

به زخم از آب پیکان می‌گذارد

Чаҳ баҳраст инки дарҳами киштии мо

چه بحر است اینکه درهم کشتی ما

Шикасту шукр тӯфон ме гузорад

شکست و شکر طوفان می‌گذارد

Гар аз завқ шаҳодат гардад огоҳ

گر از ذوق شهادت گردد آگاه

зи кафи Хизри об ҳайвон ме гузорад

ز کف خضر آب حیوان می‌گذارد

Миндиш ва бикаш май абри раҳмат

میندیش و بکش می ابر رحمت

Крои олӯда домон ме гузорад

کرا آلوده دامان می‌گذارد

Гузорадгар дамӣ осӯдаам чарх

گذارد گر دمی آسوده‌ام چرخ

Куҷои он чашм фаттон ме гузорад

کجا آن چشم فتّان می‌گذارد

Ба ҷонами дарди ишқи бори хуш тар

به جانم درد عشق بار خوش‌تر

Аз он миннат ки дармон ме гузорад

از آن منت که درمان می‌گذارد

Хушам бо доғи ишқ ӯ ки ин доғ

خوشم با داغ عشق او که این داغ

На сар бар ҷо на сомон ме гузорад

نه سر بر جا نه سامان می‌گذارد

Ситод то фироқаши ҷони муштоқ

ستاد تا فراقش جان مشتاق

Чаҳ мунтаҳоаш бар ҷон ме гузорад

چه منتهاش بر جان می‌گذارد