Дар чамани мурғи чамани нола чу бунёд кунад

در چمن مرغ چمن ناله چو بنیاد کند

Кош аз ҳоли асирони қафас ёд кунад

کاش از حال اسیران قفس یاد کند

Дар қафаси нолаи гармам ки чу барқ оташ зад

در قفس ناله گرمم که چو برق آتش زد

Натавонист асар дар дил сайёд кунад

نتوانست اثر در دل صیاد کند

Гӯ макун ҳаргизам ӯ гар накунад ёд мабод

گو مکن هرگزم او گر نکند یاد مباد

Ки зи ёдоварӣ ғайри маро ёд кунад

که ز یاد آوری غیر مرا یاد کند

Зон бинолем ?бирти кини асари нолаи мост

زان بنالیم برت کین اثر ناله ماست

Ки дилати сахттар аз байза фӯлод кунад

که دلت سخت‌تر از بیضه فولاد کند

Ояд аз кӯии туами ёди бглшн чаҳ аҷаб

آید از کوی توام یاد بگلشن چه عجب

Нолаамгар шунӯди булбул ва фарёд кунад

ناله‌ام گر شنود بلبل و فریاد کند

Хўбғми гир ки сози тарабу барги нишот

خوبغم گیر که ساز طرب و برگ نشاط

ӣнқадар нест ҷаҳонро ки дилӣ шод кунад

اینقدر نیست جهان را که دلی شاد کند

Бхробии ҷаҳон сохтаам кобу гулшан

بخرابی جهان ساخته‌ام کآب و گلشن

ӣнқадар нест ки вайронае обод кунад

اینقدر نیست که ویرانه‌ای آباد کند

Ҳшн ва ишқанд ду султон ки бободу хароб

حشن و عشقند دو سلطان که بآباد و خراب

Ин ҳамаи додкнди он ҳамаи бидодкнд

این همه دادکند آن همه بیدادکند

Ақл бо ишқ маҳоласт барояд оре

عقل با عشق محالست برآید آری

Панҷаи мум чаҳ бо панҷа фӯлод кунад

پنجه موم چه با پنجه فولاد کند

Хуштар аз завқи асирӣ чаҳ буд кӯи сайёд

خوشتر از ذوق اسیری چه بود کو صیاد

На диҳад обам ва на дона на озод кунад

نه دهد آبم و نه دانه نه آزاد کند

Накунад майл агар хотири хусрави бшкр

نکند میل اگر خاطر خسرو بشکر

Бас ки рӯй дили ширини сӯй Фарҳод кунад

بس که روی دل شیرین سوی فرهاد کند

Дорам ин чашм аз он чашм ки гоҳе муштоқ

دارم این چشم از آن چشم که گاهی مشتاق

Бунгоҳии дили ғмдидаҳи ман шод кунад

بنگاهی دل غمدیده من شاد کند