Дил чаро чун шамъи ҷузи оҳ сарбораш набошад
دل چرا چون شمع جز آه سربارش نباشد
Гар ба оташи порае чун худ сарукораш набошад
گر به آتش پارهای چون خود سروکارش نباشد
Кӣ гулӣ аз гулбуни мақсӯди ҳаргизи чидаи дасташ
کی گلی از گلبن مقصود هرگز چیده دستش
Ҳар ки аз шохи гулии дрпои дил хораш набошад
هر که از شاخ گلی درپای دل خارش نباشد
Бидлонро набӯд аз бим ҷафоят нест биҷо
بیدلانرا نبود از بیم جفایت نیست بیجا
Кас чаҳ андешади зи санг ар шиша дарбораш набошад
کس چه اندیشد ز سنگ ار شیشه دربارش نباشد
Дар таби ҳиҷрат ба кунҷи гулханами афтодаи бикс
در تب هجرت به کنج گلخنم افتاده بیکس
Ҳамчуи бемори ғарибии кӯ парастораш набошад
همچو بیمار غریبی کو پرستارش نباشد
Нест биҷогар бадал кардам бкини меҳру вафо ро
نیست بیجا گر بدل کردم بکین مهر و وفا را
Санг аз он гавҳар буд ба кӯ харидораш набошад
سنگ از آن گوهر بود به کو خریدارش نباشد
Сайдгоҳи кӯй ӯро гаштаам садраи саросар
صیدگاه کوی او را گشتهام صدره سراسر
Ошён гум кардае чун ман гирифтораш набошад
آشیان گم کردهای چون من گرفتارش نباشد
Кӣ занад парвонаи гарм сӯхтан худро бар оташ
کی زند پروانه گرم سوختن خود را بر آتش
Рӯй дили муштоқгар аз ҷониб ёраш набошад
روی دل مشتاق گر از جانب یارش نباشد