Хуши онкии марои васли тани симнтӣ буд

خوش آنکه مرا وصل تن سیمنتی بود

Дар дастами азин боғчаи себи зқнӣ буд

در دستم ازین باغچه سیب ذقنی بود

Будам ба гулии хуши дил ва чун мурғи асирам

بودم به گلی خوش دل و چون مرغ اسیرم

На ҳасрати боғӣ на ҳавои чаманӣ буд

نه حسرت باغی نه هوای چمنی بود

Мегашт дилами шаби ҳамаи шаби гирди чароғӣ

میگشت دلم شب همه شب گرد چراغی

Саргашта на парвона ҳар анҷуманӣ буд

سرگشته نه پروانه هر انجمنی بود

Огоҳ набудам зи шаби тираи ушшоқ

آگاه نبودم ز شب تیره عشاق

Дар гӯши дилами қиссаи ҳиҷрони суханӣ буд

در گوش دلم قصه هجران سخنی بود

Кӣ дошт дилами ҳасрати икбўсаҳ ки чун хол

کی داشت دلم حسرت یکبوسه که چون خال

Ин гӯша нишин сокини кунҷи даҳанӣ буд

این گوشه‌نشین ساکن کنج دهنی بود

Неи неи ғалатами ин ҳамаи муштоқ фасона аст

نی‌نی غلطم این همه مشتاق فسانه است

Кӣ домани васлии бкФи ҳамчуи манӣ буд

کی دامن وصلی بکف همچو منی بود