Манам онкӣ ҳар нафасам ба дили ситамии зи ишва гарӣ расад

منم آنکه هر نفسم به دل ستمی ز عشوه‌گری رسد

Ғам дилбарӣ нашавад куҳан ки зи тозаи тоза тарӣ расад

غم دلبری نشود کهن که ز تازه تازه‌تری رسد

Ба сарири салтанати он санам занад аз нишоту сарвари дам

به سریر سلطنت آن صنم زند از نشاط و سرور دم

Ба умеди ин ману кунҷи ғам ки зи Юсуфам хабарӣ расад

به امید این من و کنج غم که ز یوسفم خبری رسد

Манам онкӣ мекашадам ба хӯни зи хаданги рашки шаҳиди худ

منم آنکه می‌کشدم به خون ز خدنگ رشک شهید خود

зи камони нози ту новакӣ ба ғалат чу бар ҷгарӣ расад

ز کمان ناز تو ناوکی به غلط چو بر جگری رسد

Ҳамаи захми ҳасратам аз лабати ман хаста дил набӯд раво

همه زخم حسرتم از لبت من خسته‌دل نبود روا

Намакии зи шаҳди табассумат ба ҷароҳат дгарӣ расад

نمکی ز شهد تبسمت به جراحت دگری رسد

Шудаи рӯзи ман чаҳ шаби сияҳ з надиданат чаҳ хуши он замон

شده روز من چه شب سیه ز ندیدنت چه خوش آن زمان

Ки зи чеҳра парда барафканӣу шаби маро саҳарӣ расад

که ز چهره پرده برافکنی و شب مرا سحری رسد

Раҳам аз муҳӣти ғамат чаҳ сон ки зи сахтгирӣ осмон

رهم از محیط غمت چه سان که ز سخت‌گیری آسمان

На ба соҳилӣ гузарам фитад на ба киштӣам хатарӣ расад

نه به ساحلی گذرم فتد نه به کشتی‌ام خطری رسد

Чаҳ кунам агар ман хастаи ҷон ба раҳ вафо накунам фиғон

چه کنم اگر من خسته جان به ره وفا نکنم فغان

На насимӣ аз тарафии вазад на зи ҷонибӣ хабарӣ расад

نه نسیمی از طرفی وزد نه ز جانبی خبری رسد

Чаҳ ҳазари зи хасми қавии маро ки агар расад мададии зи ту

چه حذر ز خصم قوی مرا که اگر رسد مددی ز تو

Сипаҳ аду шаканд ба ҳам ба шикастагон зафарӣ расад

سپه عدو شکند به هم به شکستگان ظفری رسد