Пай чаҳ гулбуни бахтами гул мурод диҳад

پی چه گلبن بختم گل مراد دهد

Ки то диҳад фалакаш чӣанд ва ббод диҳад

که تا دهد فلکش چیند و بباد دهد

Май сети талхи ҷдоӣӣ ки мекашад соқӣ

می‌ست تلخ جدائی که میکشد ساقی

Аз ин шаробам агар ҷуръа зиёд диҳад

از این شرابم اگر جرعه زیاد دهد

Муоширони зи паии суҳбат ту мадҳушанд

معاشران ز پی صحبت تو مدهوشند

Тар аз ҳасрати мо зи он миён ки ёд диҳад

تر از حسرت ما ز آن میان که یاد دهد

Азуи муроди талаби олимӣ ва ман хомӯш

ازو مراد طلب عالمی و من خاموش

Ки лутфи дӯсти маро бояд ончӣ дод диҳад

که لطف دوست مرا باید آنچه داد دهد

Кнўнкаҳи сӯхт фироқам куҷост дилсӯзӣ

کنونکه سوخت فراقم کجاست دلسوزی

Ки дар ҳавои ту хокистарам ббод диҳад

که در هوای تو خاکسترم بباد دهد

Дўӣии бкўии Муғон кӣ сазад хуши он соқӣ

دوئی بکوی مغان کی سزد خوش آن ساقی

Ки гар мем диҳад аз ҷом иттиҳод диҳад

که گر میم دهد از جام اتحاد دهد

Буд ба базми шаҳони соғарии бадӯр ки ёд

بود به بزم شهان ساغری بدور که یاد

зи косаи сари ҷамшед ва киқбод диҳад

ز کاسه سر جمشید و کیقباد دهد

Хушам ки дарди туам дар миён гирифта мабод

خوشم که درد توام در میان گرفته مباد

Фалак чу муҳра аз ин шшдрм кушод диҳад

فلک چو مهره از این ششدرم گشاد دهد

Диҳад муроди дилаши эзади онкии ёди ту ро

دهد مراد دلش ایزد آنکه یاد تو را

зи ноМуродии муштоқ номурод диҳад

ز نامرادی مشتاق نامراد دهد