Гирифтам зи ошёни парвоз аз шавқи лаби бомаш

گرفتم ز آشیان پرواز از شوق لب بامش

Ту пиндории фиреб дона ам оварда дар домаш

تو پنداری فریب دانه‌ام آورده در دامش

Маҳоласт инки нокомӣ барояд зи осмони комаш

محالست اینکه ناکامی برآید ز آسمان کامش

Ки аз минои холӣ пар нагардад ҳечкас ҷомаш

که از مینای خالی پر نگردد هیچکس جامش

Мгири осони тариқи ишқро кин раҳ буд роҳӣ

مگیر آسان طریق عشق را کاین ره بود راهی

Ки бояд роҳрав аз сари гузаштани аввалин гомаш

که باید راهرو از سر گذشتن اولین گامش

Мадор аз ман дареғи бӯсаи зи он лаб чаҳ хоҳад шуд

مدار از من دریغ بوسه ز آن لب چه خواهد شد

Ки икраҳи талхкомии зини шукр ширин шавад комаш

که یکره تلخکامی زین شکر شیرین شود کامش

Аз он хўршидўши доғам ки ҳаргиз аз фурӯғ ӯ

از آن خورشیدوش داغم که هرگز از فروغ او

Нагардад пухтаи нахли орзўӣии миваи хомаш

نگردد پخته نخل آرزوئی میوه خامش

Ҳамаи сӯзони ббзми ишқ аз як оташем аммо

همه سوزان ببزم عشق از یک آتشیم اما

Дарин маҳфили яке шамъ ва яке парвона шуд номаш

درین محفل یکی شمع و یکی پروانه شد نامش

Хуши оншбҳо ки ки бар чун ҳолаи зони ма буд оғӯшам

خوش‌آنشبها که که بر چون هاله زآن مه بود آغوشم

Кунун толеъ наме байнами шабӣ низ аз лаби бомаш

کنون طالع نمی‌بینم شبی نیز از لب بامش

Ҳадиси талх ҳайфаст аз лаби ширин ӯ варна

حدیث تلخ حیف است از لب شیرین او ورنه

Мазоқи ҷони моро чошнӣ бахшаст дашномаш

مذاق جان ما را چاشنی بخش است دشنامش

зи ҷаврати аввали ишқами муҳайёии ҳалоки худ

ز جورت اول عشقم مهیای هلاک خود

Ки аз оғоз ҳар корӣ тавон донист анҷомаш

که از آغاز هر کاری توان دانست انجامش

зи бахт тираам дар кишварии муштоқи афтода

ز بخت تیره‌ام در کشوری مشتاق افتاده

Ки субҳаши рози зулмат имтиёзӣ нест бо шомаш

که صبحش راز ظلمت امتیازی نیست با شامش