Аз туфи ҳиҷрон ӯ ҳаргиз нёсудам чу шамъ

از تف هجران او هرگز نیاسودم چو شمع

Доштами оташ ба сари зини доғ то будам чу шамъ

داشتم آتش به سر زین داغ تا بودم چو شمع

Инки дар умеду бим аз ҳиҷру васлаш монда ам

اینکه در امید و بیم از هجر و وصلش مانده‌ام

Равшанаст аз хандаҳои гиря олудам чу шамъ

روشنست از خنده‌های گریه‌آلودم چو شمع

Набудам рӯзу шабии қисмати нишоти базми васл

نبودم روز و شبی قسمت نشاط بزم وصل

Шом агар мақбули маҳфили субҳи мардӯдам чу шамъ

شام اگر مقبول محفل صبح مردودم چو شمع

Ғайри азин чидам чаҳ гул аз оташи савдои ишқ

غیر ازین چیدم چه گل از آتش سودای عشق

Кохр аз сар то ба пои зини доғи Фрсўдм чу шамъ

کآخر از سر تا به پا زین داغ فرسودم چو شمع

Кӯи аҷал товораам аз оташи савдои ишқ

کو اجل تا وارهم از آتش سودای عشق

То ба кӣ бархезад аз сари дам ба дами дӯдам чу шамъ

تا به کی برخیزد از سر دم‌به‌دم دودم چو شمع

Зинда нагузорад ғамат чун бешам аз як шаб чаҳ фарқ

زنده نگذارد غمت چون بیشم از یک شب چه فرق

Сарсар ҳиҷрон кашадгар дайргар зудам чу шамъ

صرصر هجران کشد گر دیر گر زودم چو شمع

Ҳар қадари муштоқ аз тан дар шаби ҳиҷрони ёр

هر قدر مشتاق از تن در شب هجران یار

Костам бар ашку оҳи хеши афзудам чу шамъ

کاستم بر اشک و آه خویش افزودم چو شمع