Гул яке донад чу бонги булбулу фарёди зоғ

گل یکی داند چو بانگ بلبل و فریاد زاغ

Боғро гӯи боғбони пардозад аз мурғони боғ

باغ را گو باغبان پردازد از مرغان باغ

Ҳам нишинон ту доранд аз гирифторони фироқ

هم‌نشینان تو دارند از گرفتاران فراغ

Фориғанд аз ҳоли мурғони қафаси мурғони боғ

فارغند از حال مرغان قفس مرغان باغ

Ҳаст бар ҷону дили ман аз туфи ишқи ту доғ

هست بر جان و دل من از تف عشق تو داغ

Аз як оташ май гудозади шамъ ва май сӯзади чароғ

از یک آتش می‌گدازد شمع و می‌سوزد چراغ

Ғайри ҳозири ёри ғоиб чун маро бошад фироқ

غیر حاضر یار غایب چون مرا باشد فراغ

Қурби ғайру баъд ӯ доғист бар болои доғ

قرب غیر و بعد او داغیست بر بالای داغ

Рафту гаштам аз хумори васлу бахти тираи доғ

رفت و گشتم از خمار وصل و بخت تیره داغ

Омад ва май дар аёғм карду равған дар чароғ

آمد و می در ایاغم کرد و روغن در چراغ

Аз ту доим дар хумори ҳасратам каз васлу ҳиҷр

از تو دایم در خمار حسرتم کز وصل و هجر

Ғайрро май дар қадаҳи резии марои хӯн дар аёғ

غیر را می در قدح ریزی مرا خون در ایاغ

Ғайри маст аз ҷоми волти ман хморолўдаҳи оҳ

غیر مست از جام ولت من خمارآلوده آه

Чанд бошам зини қадаҳи ман хушки лаб ӯ трдмоғ

چند باشم زین قدح من خشک‌لب او تردماغ

Дар раҳати ишқ аз ману дили гӯ асар магузор чанд

در رهت عشق از من و دل گو اثر مگذار چند

Ман з дил ҷӯям нишону дили з ман гирад суроғ

من ز دل جویم نشان و دل ز من گیرد سراغ

Бигузарам баҳри ту аз кунин зоҳид нестам

بگذرم بهر تو از کونین زاهد نیستم

Каз ҳавои ҳашт хулд ояд буруни зини чорбоғ

کز هوای هشت خلد آید برون زین چارباغ

Кистам муштоқ дар боғи ҷаҳони он андалеб

کیستم مشتاق در باغ جهان آن عندلیب

Каз гулу гулшан ба ёди кӯй ӯ дорам фироқ

کز گل و گلشن به یاد کوی او دارم فراغ