Ту дар ғурбати ман ором аз ғамат чун дар ватани гирам

تو در غربت من آرام از غمت چون در وطن گیرم

Магар меРом зи ҳиҷрони туу ҷо дар кафани гирам

مگر میرم ز هجران تو و جا در کفن گیرم

Аз он гмгштаҳ ноед қосидии ҳаргизи магар гоҳе

از آن گمگشته ناید قاصدی هرگز مگر گاهی

Суроғи Юсуфи хеш аз насими перҳани гирам

سراغ یوسف خویش از نسیم پیرهن گیرم

Биёи вази ҳиҷри зин бешам макаш андеша кун зондм

بیا وز هجر زین بیشم مکش اندیشه کن زآندم

Ки домони ту дар маҳшари ман хунини кафани гирам

که دامان تو در محشر من خونین کفن گیرم

зи ҳасрат берахт чун мурдагонами ҷисм бе ҷонӣ

ز حسرت بی‌رخت چون مردگانم جسم بی‌جانی

Чаҳ бошад ғайр аз ин давр аз ту оромӣ ки ман гирам

چه باشد غیر از این دور از تو آرامی که من گیرم

зи кафи домон васлаш додаму муштоқ ҷо дорад

ز کف دامان وصلش دادم و مشتاق جا دارد

Ки то рӯзи ҷазои ангушти ҳасрат дар даҳани гирам

که تا روز جزا انگشت حسرت در دهن گیرم