Рабӯди дӯши чунон бодаи висоли ту ҳушам

ربود دوش چنان باده وصال تو هوشم

Ки то сабоҳи қиёмати хароби бодаи дӯшам

که تا صباح قیامت خراب باده دوشم

Бҳшри ҳам аҷаб аз ҷавр ёр нест ки чун не

بحشر هم عجب از جور یار نیست که چون نی

Баровард чу зхокми дароварди бхрўшм

برآورد چو زخاکم درآورد بخروشم

На худ бҳрФи ту гуё шавам ки шавқ ту бошад

نه خود بحرف تو گویا شوم که شوق تو باشد

Калиди қуфли лаби баста ва забон хамӯшам

کلید قفل لب بسته و زبان خموشم

Маро чаҳ суди зиҳами базмят ки боту набошад

مرا چه سود زهم بزمیت که باتو نباشد

Раҳин гуфт вшнўи ҳичгаҳи забонаму гӯшам

رهین گفت‌وشنو هیچگه زبانم و گوشم

Бсоғрми ҳамаи муштоқи заҳру шод аз инам

بساغرم همه مشتاق زهر و شاد از اینم

Ки чархи дили нхрошди зи неши миннати нӯшам

که چرخ دل نخراشد ز نیش منت نوشم