Хуши онкӣ бо ту икшб дар боғ хуфта бошам

خوش آنکه با تو یکشب در باغ خفته باشم

Чун бушковади саҳар гул манеҳам шукуфта бошам

چون بشکفد سحر گل منهم شکفته باشم

Умрам ба панд ӯ шуд сарф ва нашуд ки икраҳ

عمرم به پند او شد صرف و نشد که یکره

Аз ман шунида бошад пандӣ ки гуфта бошам

از من شنیده باشد پندی که گفته باشم

Хуш онкӣ оем аз паии зи он раҳ ки рафта бошӣ

خوش آنکه آیم از پی ز آن ره که رفته باشی

Дар дидаи серумаи созами гардӣ ки рафта бошам

در دیده سرمه سازم گردی که رفته باشم

Ту рӯзу шаби бъшрт бо ғайри гӯи ман зор

تو روز و شب بعشرت با غیر گو من زار

Дар хӯн нишаста бошам бар хок хуфта бошам

در خون نشسته باشم بر خاک خفته باشم

эй панд дӯст нашнав хуши онзмон ки байнам

ای پند دوست نشنو خوش آنزمان که بینم

Дар гӯш карда бошӣ он дар ки суфта бошам

در گوش کرده باشی آن در که سفته باشم