Чашмам сифед шуд ба раҳати гули изори ман

چشمم سفید شد به رهت گل‌عذار من

Буд ин шукуфа ӣ шаҷари интизори ман

بود این شکوفه‌ی شجر انتظار من

Шодам ки дар ҳавои ту хокам ббод рафт

شادم که در هوای تو خاکم بباد رفت

Шояд сабои бкўии ту оради ғубори ман

شاید صبا بکوی تو آرد غبار من

Хокам шавад зи реги равони биқрор тар

خاکم شود ز ریگ روان بیقرار تر

Баъд аз вафот агар гузарӣ бар мазори ман

بعد از وفات اگر گذری بر مزار من

Чун шамъам аз ғамати ҳамаи тани сарф ашк шуд

چون شمعم از غمت همه تن صرف اشک شد

Аз бас гирист дидаи шаби зиндаи дори ман

از بس گریست دیده شب زنده‌دار من

Ифшоанд баргу базри ғамати нахли умри оҳ

افشاند برگ و بذر غمت نخل عمر آه

Кохри зи даврии ту хазон шуд баҳори ман

کاخر ز دوری تو خزان شد بهار من

Ман шаби зи рӯз бе ту надонам ки фарқ нест

من شب ز روز بی‌تو ندانم که فرق نیست

Аз тирагии миёнаи лайл ва наҳор ман

از تیرگی میانه لیل و نهار من

Муштоқи рӯзу шаби ману кунҷи ғамаш вале

مشتاق روز و شب من و کنج غمش ولی

Осӯда аз ману ғами ман ғмгсори ман

آسوده از من و غم من غمگسار من