Шаби ҳиҷрон саромад омадӣ рӯз висоласт ин

شب هجران سرآمد آمدی روز وصالست این

Ману васли ту мебайнам бихобат ё хаёласт ин

من و وصل تو می‌بینم بخوابت یا خیالست این

Чу набӯд бар дарахти орзӯии куҳнау нав ро

چو نبود بر درخت آرزوی کهنه و نو را

Чаҳ ҳосилгар куҳан нахласт он вар навниҳоласт ин

چه حاصل گر کهن نخلست آن ور نونهالست این

Гузаштам аз май софии зи хӯни паймона пар кардам

گذشتم از می صافی ز خون پیمانه پر کردم

Ки бар дардии каш ишқат ҳаромаст он ҳалоласт ин

که بر دردی کش عشقت حرامست آن حلالست این

Макун сӯрати парастӣ гар нахоҳӣ дар балои уфтӣ

مکن صورت‌پرستی گر نخواهی در بلا افتی

Ки дом ва донаанд инҳо на зулфаст он на холаст ин

که دام و دانه‌اند اینها نه زلفست آن نه خالست این

Ту зоҳид бош ҷӯёии вараъ бар мо мазан таъна

تو زاهد باش جویای ورع بر ما مزن طعنه

Нмихўоҳими мо ҷузи ишқ агар нақс ар камоласт ин

نمیخواهیم ما جز عشق اگر نقص ار کمالست این

Ҳадиси дӯзаху ҷинат ки гуяд воъизи шӯҳрат

حدیث دوزخ و جنت که گوید واعظ شهرت

Ишорат аз фироқаст он бишорат аз висоласт ин

اشارت از فراقست آن بشارت از وصالست این

Биравяш ҳаркии чашми афканд ва дид абрӯӣ ӯ гуфто

برویش هرکه چشم افکند و دید ابروی او گفتا

На он рӯй ва на ин абрӯаст мо ҳаст он ҳилоласт ин

نه آن روی و نه این ابروست ما هست آن هلالست این

Гроӣии сӯзам аз шавқ арнёӣӣ меРом аз ҳасрат

گرآئی سوزم از شوق ارنیائی میرم از حسرت

На тоби васлам ва на тоқати ҳиҷрон чаҳ ҳоласт ин

نه تاب وصلم و نه طاقت هجران چه حالست این

Забони булҳавас ба зини забони сад раҳ ки ман дорам

زبان بوالهوس به زین زبان صد ره که من دارم

Ки гоҳи арзи матлаб бе дирангаст он ва лоласт ин

که گاه عرض مطلب بی‌درنگست آن و لالست این

Тавонам мурдан аммо битўи икдм сабр натавонам

توانم مردن اما بیتو یکدم صبر نتوانم

Ки битоби ғаматро мумкинаст он ва маҳоласт ин

که بیتاب غمت را ممکن است آن و محالست این

Дилам аз нола ӣ муштоқ хӯн шуд , булбулии ҳаргиз

دلم از ناله‌ی مشتاق خون شد، بلبلی هرگز

Ба ин зорӣ наменолад чаҳ мурғи ъҷзнолсти ин

به این زاری نمی‌نالد چه مرغ عجزنالست این