Нагирад дили қарор аз тоби таби бемори ҳиҷрон ро

نگیرد دل قرار از تاب تب بیمار هجران را

Магари он дам ки бинад рӯй ҷонон ва диҳад ҷон ро

مگر آن دم که بیند روی جانان و دهد جان را

Набӯдаш ҷо ба ғайр аз домани ёқӯбу ҳайронам

نبودش جا به غیر از دامن یعقوب و حیرانم

Ки Юсуф чун кашид озори чоҳу ранҷи зиндон ро

که یوسف چون کشید آزار چاه و رنج زندان را

Шумори куштагони водии ишқ аз ки ме ояд

شمار کشتگان وادی عشق از که می‌آید

Ки дар хӯни корвонии хуфта ҳар гоми ин биёбон ро

که در خون کاروانی خفته هر گام این بیابان را

Шаби ошиқи бпоёни гӯи мё каз ҳасрати ишқат

شب عاشق بپایان گو میا کز حسرت عشقت

зи ҳам фарқӣ набошад субҳи васлу шоми ҳиҷрон ро

ز هم فرقی نباشد صبح وصل و شام هجران را

Шавад мумтоз кӣ ишқ аз ҳўӣ дар кишварии конҷо

شود ممتاز کی عشق از هوی در کشوری کآنجا

Набошад фарқи чоки синау чоки гиребон ро

نباشد فرق چاک سینه و چاک گریبان را

Бидон ошуфтаи ҳолеи рӯзи хеш аз шӯриши киштӣ

بدان آشفته حالی روز خویش از شورش کشتی

Расонидам ба поёни коҳили киштии рӯзи тӯфон ро

رسانیدم به پایان کاهل کشتی روز طوفان را

Ду шаҳри он маи зи васлу ҳиҷр худ дорад ки ҷо бошад

دو شهر آن مه ز وصل و هجر خود دارد که جا باشد

Дар он ҷонҳои обод ва дарин дилҳои вайрон ро

در آن جان‌های آباد و درین دل‌های ویران را

зи теғи ҷаврати он сарҳо ки дар ҳар водии афтода

ز تیغ جورت آن سرها که در هر وادی افتاده

Шуморигар туоне бшмрии реги биёбон ро

شماری گر توانی بشمری ریگ بیابان را

Ба дигари булбулони муштоқро эй гул чаҳ май санҷӣ

به دیگر بلبلان مشتاق را ای گل چه می‌سنجی

Ки бошад нағмаи рангоранги ин мурғи хуши алҳон ро

که باشد نغمه رنگارنگ این مرغ خوش‌الحان را