Гар зи тани ҷонам ва аз сина дил ояд берун

گر ز تن جانم و از سینه دل آید بیرون

Тухми меҳрати кӣм аз об ва гул ояд берун

تخم مهرت کیم از آب و گل آید بیرون

Гар марои решаи ҷони зи об ва гул ояд берун

گر مرا ریشه جان ز آب و گل آید بیرون

Меҳри ҷавр ту мабодам з дил ояд берун

مهر جور تو مبادم ز دل آید بیرون

Ишқ ҷурмӣаст ки дар рӯзи қиёмат аз хок

عشق جرمیست که در روز قیامت از خاک

Ин гунаҳ ҳар ки надорад хаҷал ояд берун

این گنه هر که ندارد خجل آید بیرون

Аҳди мангар гусалади ёри дилам мумкин нест

عهد من گر گسلد یار دلم ممکن نیست

Каз кафи он бути паймон гусал ояд берун

کز کف آن بت پیمان‌گسل آید بیرون

Ҳазар аз оҳи ман сӯхта ҷон кун коташ

حذر از آه من سوخته جان کن کاتش

Боради абрӣ ки зи дарёӣ дил ояд берун

بارد ابری که ز دریای دل آید بیرون

Ҳаст дунё чу харобот ки шуд ҳар ки дар он

هست دنیا چو خرابات که شد هر که در آن

Дохил аз карда худ мунфаил ояд берун

داخل از کرده خود منفعل آید بیرون

Чаҳ аҷаби зини дили пурҷӯш ки чун ақди гуҳар

چه عجب زین دل پرجوش که چون عقد گهر

Ашкам аз дидаи баҳам муттасил ояд берун

اشکم از دیده بهم متصل آید بیرون

Кӣ тавонад раҳад аз қайди худии худ муштоқ

کی تواند رهد از قید خودی خود مشتاق

Магар аз хеши бомдод дил ояд берун

مگر از خویش بامداد دل آید بیرون