Марои ҳасан ва ишқаст зорӣу лоба

مرا حسن و عشقست زاری و لابه

Худовандгору набӣу саҳоба

خداوندگار و نبی و صحابه

Кашад моҳ дар пардаи сари грброрд

کشد ماه در پرده سر گربرآرد

Сар аз пардаи он моҳи заррини ъсобаҳ

سر از پرده آن ماه زرین عصابه

Таровад зи чоки дилами рӯзу шаби хӯн

تراود ز چاک دلم روز و شب خون

Куҷо ӣнқадар дода захмии тлобаҳ

کجا اینقدر داده زخمی تلابه

Туу нағмаи булбулу тарафи гулшан

تو و نغمه بلبل و طرف گلشن

Ману нолаи ҷғду кунҷи хароба

من و ناله جغد و کنج خرابه

зи ишқи ту дилҳо пар аз хӯн шуд оре

ز عشق تو دلها پر از خون شد آری

зи як хам лаболаб шавад сад қробаҳ

ز یک خم لبالب شود صد قرابه

зи ман бардаи дили моҳи мишкӣни камандӣ

ز من برده دل ماه مشکین کمندی

Ки ҳаст ахтари ҳасани аўзўи збобаҳ

که هست اختر حسن اوذو ذبابه

Дил аз синаи гармами он тоб дорад

دل از سینه گرمم آن تاب دارد

Ки моҳӣ надорад зи тафтидаи тоба

که ماهی ندارد ز تفتیده تابه

Кашанд аз шароби ғамат май кашон ро

کشند از شراب غمت می‌کشان را

з май тавба бояд зи мастии аноба

ز می توبه باید ز مستی انابه

зи чоки дилами нақши меҳрати намоён

ز چاک دلم نقش مهرت نمایان

Буд чун зи миҳроби масҷиди китоба

بود چون ز محراب مسجد کتابه

зи ту ком муштоқ хоҳам аз он лаб

ز تو کام مشتاق خواهم از آن لب

Аҷби даъватӣ ё вале алоҷобаҳ

اجب دعوتی یا ولی‌الاجابه