Гӯ дар раҳ ишқам нарасад роҳнмоӣӣ

گو در ره عشقم نرسد راهنمائی

КоФтодаҳам ва нест марои қӯти поӣӣ

کافتاده‌ام و نیست مرا قوت پائی

Паии барги тарози гулбуни хшгими дарин боғ

پی برگ تراز گلبن خشگیم درین باغ

Ҳайҳот ки мурғӣ расад аз мо бнўоӣӣ

هیهات که مرغی رسد از ما بنوائی

Рони ашки худ аз чашми ман афтода ки ҳаргиз

ران اشک خود از چشم من افتاده که هرگز

Зини қатра гиёҳӣ накунад нашаву нмоӣӣ

زین قطره گیاهی نکند نشو و نمائی

Осӯдаи бкўии адамам каз касе онҷо

آسوده بکوی عدمم کز کسی آنجا

На бими ҷФоӣист на умеди вФоӣӣ

نه بیم جفائیست نه امید وفائی

Дар роҳи сабои дидаи умеди марои бас

در راه صبا دیده امید مرا بس

Гардӣ ки гуҳӣ оварадам аз кафи поӣӣ

گردی که گهی آوردم از کف پائی

Танҳо на зи ман ишқ ту шуд фош ки ҳар дам

تنها نه ز من عشق تو شد فاش که هر دم

Сар мезанад ин оташ сӯзанда зи ҷоӣӣ

سر میزند این آتش سوزنده ز جائی

Мастем ва ндонем дарин майкадаи муштоқ

مستیم و ندانیم درین میکده مشتاق

Ғайр аз задани дастӣ ва кӯбидани поӣӣ

غیر از زدن دستی و کوبیدن پائی