Ман ташнаи дашт бе оби боради магари саҳобй

من تشنه دشت بی‌آب بارد مگر سحابی

Варна касе нагирад дасти марои бобӣ

ورنه کسی نگیرد دست مرا بآبی

Он ташнаи лаби дарин дашт охир расад бобӣ

آن تشنه لب درین دشت آخر رسد بآبی

Каз раҳ нарафта бошад аз ҷилваи саробӣ

کز ره نرفته باشد از جلوه سرابی

Ҳаркас ки гашти равшан аз лавҳи дили саводаш

هرکس که گشت روشن از لوح دل سوادش

Ҳаргиз нахонда бошад гӯи ҳарфӣ аз китобӣ

هرگز نخوانده باشد گو حرفی از کتابی

Аз тишнагӣаст ё раби оташи бҷони гиёҳам

از تشنگی است یا رب آتش بجان گیاهم

ё ршҳаҳи зобрӣ ё қатрае зи обӣ

یا رشحه زابری یا قطره‌ای ز آبی

Ҳаргизи зи соғари ишқи ҷузи хӯн дил нахурдем

هرگز ز ساغر عشق جز خون دل نخوردیم

Инаст агар кашидааст зини гул касе гулобӣ

اینست اگر کشیده است زین گل کسی گلابی

Дар панҷаи ғам ӯ мурғӣаст дил ки чун шуд

در پنجه غم او مرغیست دل که چون شد

Беруни з байза афтод дар чнгли уқобӣ

بیرون ز بیضه افتاد در چنگل عقابی

Заҳри фироқи ёрон ҳаркас чашида донад

زهر فراق یاران هرکس چشیده داند

Дар на хам фалак нест зини талхтар шаробӣ

در نه خم فلک نیست زین تلختر شرابی

Наздик соҳил омад солими сафинаи мо

نزدیک ساحل آمد سالم سفینه ما

эй қулзум муҳаббат вақтаст инқилобӣ

ای قلزم محبت وقتست انقلابی

Акнӯн ки донаам сӯхти лаби ташна дар таҳи хок

اکنون که دانه‌ام سوخت لب تشنه در ته خاک

Ҳосил чаҳ зинкаҳ ҳар сӯ гирад ҳавои саҳобй

حاصل چه زینکه هر سو گیرد هوا سحابی

Зони мҳрўш чаҳ донад битобии ту муштоқ

زآن مهروش چه داند بیتابی تو مشتاق

Чун зарра ҳар ки набӯд саргарми офтобӣ

چون ذره هر که نبود سرگرم آفتابی