Чаҳ шуд котш ба ҷонам аз ғазаб андохтӣ рафтӣ
چه شد کآتش به جانم از غضب انداختی رفتی
з чашм афрӯхтӣ рухи қад ба ноз афрохтӣ рафтӣ
ز چشم افروختی رخ قد به ناز افراختی رفتی
Ки андозад ба хоками гавҳари тоҷ вафо бошам
که اندازد به خاکم گوهر تاج وفا باشم
Чаҳ нуқсони ман ар қадар маро нашинохтӣ рафтӣ
چه نقصان من ار قدر مرا نشناختی رفتی
Чаҳ шудгар рухсат ҳамроҳем додӣ ки бар хокам
چه شد گر رخصت همراهیم دادی که بر خاکم
Ба гоми аввалин чун нақши по андохтӣ рафтӣ
به گام اولین چون نقش پا انداختی رفتی
Ту чун сайли баҳорони хонаи пардозӣ ки аз ҳар раҳ
تو چون سیل بهاران خانهپردازی که از هر ره
Хиромон омадӣ баси хонаи вайрон сохтӣ рафтӣ
خرامان آمدی بس خانه ویران ساختی رفتی
Ҷаҳон мешуд з ҳастӣ бе ту дар чашмами сияҳи шодам
جهان میشد ز هستی بیتو در چشمم سیه شادم
Ки аз ойӣнаам ин зангро пардохтӣ рафтӣ
که از آیینهام این زنگ را پرداختی رفتی
Чаҳ май донеи ниёзамро кигар як дам ба дилҷӯе
چه میدانی نیازم را که گر یک دم به دلجویی
Нишастӣ дар барам қомат ба ноз афрохтӣ рафтӣ
نشستی در برم قامت به ناز افراختی رفتی
Чаҳ гӯям бар ман аз ҷаврат чаҳҳо эй шаҳсавор омад
چه گویم بر من از جورت چهها ای شهسوار آمد
Задӣ киштӣ ба теғами тавсани кин тохтӣ рафтӣ
زدی کشتی به تیغم توسن کین تاختی رفتی
Чаҳ дорӣ то кунӣ муштоқи дигари рӯ ба кӯй ӯ
چه داری تا کنی مشتاق دیگر رو به کوی او
Ки нақди дайну дил дар ъшқбозӣ бохтӣ рафтӣ
که نقد دین و دل در عشقبازی باختی رفتی