Кунам доими зи ғайрати посбонии посбонаш ро
کنم دایم ز غیرت پاسبانی پاسبانش را
Ки нагузорам агар хоҳад бабўсад остонаш ро
که نگذارم اگر خواهد ببوسد آستانش را
Ҷудои зи он шох гул гардад дилам ҳар лаҳза бар шохӣ
جدا ز آن شاخ گل گردد دلم هر لحظه بر شاخی
Чу нави парвози мурғӣ кӯ кунад гуми ошёнаш ро
چو نو پرواز مرغی کو کند گم آشیانش را
Нагирад мурғи дили ҷои ҷуз бар он срўсҳии вар на
نگیرد مرغ دل جا جز بر آن سروسهی ور نه
Ба хок аз саркашии афканди сад бори ошёнаш ро
به خاک از سرکشی افکند صد بار آشیانش را
Ду ҷӯии хӯн ки ошиқ аз ду чашм хӯн фишон дорад
دو جوی خون که عاشق از دو چشم خونفشان دارد
Назар кунгар наме бинии аёни захм наонаш ро
نظر کن گر نمیبینی عیان زخم نهانش را
Кӣм ҳосил шавад ком аз савори барқи ҷавлонӣ
کیم حاصل شود کام از سوار برق جولانی
Ки сӯзам чун гиёҳи хушк агар гирами анонаш ро
که سوزم چون گیاه خشک اگر گیرم عنانش را
Шабам торасту рӯзами тираи коФкнд аз азали ишқам
شبم تار است و روزم تیره کافکند از ازل عشقم
Дар он олам ки набӯд меҳру моҳии осмонаш ро
در آن عالم که نبود مهر و ماهی آسمانش را
Ба як захмам ба хоки афканд ва рафту чашми ман бар раҳ
به یک زخمم به خاک افکند و رفت و چشم من بر ره
Ки шояд бар сар ояд кушта дар хӯни тапонаш ро
که شاید بر سر آید کشته در خون تپانش را
Шуд аз хати охири ҳасанаш ба аз аввал чаҳ боғаст ин
شد از خط آخر حسنش به از اول چه باغست این
Ки бошад аз баҳораш беш кайфият хазонаш ро
که باشد از بهارش بیش کیفیت خزانش را
Хурӯшади дил ба пои ноқааш ҳамчун ҷараси доим
خروشد دل به پای ناقهاش همچون جرس دایم
Ки шояд башнавад маҳмил нишин як дами фиғонаш ро
که شاید بشنود محملنشین یک دم فغانش را
Дилам дорад зи ҳиҷр ӯ ҳикоятҳо ки натавонад
دلم دارد ز هجر او حکایتها که نتواند
Ба сад дастон баён созад касе як достонаш ро
به صد دستان بیان سازد کسی یک داستانش را
Гулӣ каз боғи васлаш қисмат Монӣаст ҷузи бӯе
گلی کز باغ وصلش قسمت مانیست جز بویی
Чаҳ ҳосили боғбонгар дар набандад гулистонаш ро
چه حاصل باغبان گر در نبندد گلستانش را
На каси огоҳ аз ӯ на манзилӣ ӯро наме донам
نه کس آگاه از او نه منزلی او را نمیدانم
Ки номаш аз ки пурсами ваз куҷо ҷӯям нишонаш ро
که نامش از که پرسم وز کجا جویم نشانش را
На акнӯн озмоиш мекунад муштоқ аз ҷаврам
نه اکنون آزمایش میکند مشتاق از جورم
Ман аз аввал ҳадаф будам хаданги имтиҳонаш ро
من از اول هدف بودم خدنگ امتحانش را