Магари зи он гул шамемӣ ҳаст боди субҳгоҳӣ ро

مگر ز آن گل شمیمی هست باد صبحگاهی را

Ки дорад ин нишотафзоеу андӯҳи коҳӣ ро

که دارد این نشاط‌افزایی و اندوه‌کاهی را

зи дӯзах гӯ матарсон доғи ҳиҷрони дидаро зоҳид

ز دوزخ گو مترسان داغ هجران دیده را زاهد

Каз оташ нест бокӣ давр аз оби афтодаи моҳӣ ро

کز آتش نیست باکی دور از آب افتاده ماهی را

Чу моҳир кас нашуд гум дар раҳи ишқат чаҳ ме донад

چو ماهر کس نشد گم در ره عشقت چه می‌داند

Ғам бераҳбарӣу меҳнат гум карда роҳӣ ро

غم بی‌رهبری و محنت گم‌کرده‌راهی را

Ндонигар зи ҳурмони зулоли васли худ ҳолам

ندانی گر ز حرمان زلال وصل خود حالم

Биё бингар тапон дар хоки ин лаби ташнаи моҳӣ ро

بیا بنگر تپان در خاک این لب‌تشنه ماهی را

Мапурс аз субҳу шоми кишвари бахтам ки аз зулмат

مپرس از صبح و شام کشور بختم که از ظلمت

з ҳам нашносад ӣнҷои каси сифедӣу сиёҳӣ ро

ز هم نشناسد اینجا کس سفیدی و سیاهی را

Ту аз мо фориғии косўдаҳи соҳил чаҳ ме донад

تو از ما فارغی کآسوده ساحل چه می‌داند

Чаҳ ҳол аз шӯриши дарё буд киштии табоҳӣ ро

چه حال از شورش دریا بود کشتی تباهی را

Магари дрёбдми мавҷии вагарнаи дасту поеи кӯ

مگر دریابدم موجی وگرنه دست و پایی کو

Ки дар баҳри афканди ин бар кнороФтодаҳи моҳӣ ро

که در بحر افکند این بر کنارافتاده ماهی را

Назар чун аз рухи маи талъатон муштоқ бурдорам

نظر چون از رخ مه‌طلعتان مشتاق بردارم

Ки май байнам дар ин ойӣнаҳо нури илоҳӣ ро

که می‌بینم در این آیینه‌ها نور الهی را