Зуҳдами афсурда хушо вақти қадаҳи пимоӣӣ

زهدم افسرده خوشا وقت قدح پیمائی

Ки шавад маст ва занад дастӣу кӯи бдпоӣӣ

که شود مست و زند دستی و کو بدپائی

Огаҳ аз рӯзи ҷзоӣӣу киштии зорами оҳ

آگه از روز جزائی و کشتی زارم آه

Агар имрӯзи нмидошти зи паии Фрдоӣӣ

اگر امروز نمیداشت ز پی فردائی

Ҳолами он моҳии лаби ташнаи з ҳиҷрат донад

حالم آن ماهی لب تشنه ز هجرت داند

Ки ба хоки афкандаши муваҷҷаҳ эй аз дрёӣӣ

که به خاک افکندش موجه‌ای از دریائی

Нест бо кӣ зи фанои ту ҷаҳонро ки хӯрд

نیست با کی ز فنای تو جهان را که خورد

Чаҳ ғам аз сӯхтани хорбнии сҳроӣӣ

چه غم از سوختن خاربنی صحرائی

Тавба чун бо ҳама талхӣ кунам аз бодаи ишқ

توبه چون با همه تلخی کنم از باده عشق

Ки бкиФит ин менабӯд сҳбоӣӣ

که بکیفیت این می نبود صهبائی

Ҳар ниҳон бар ту аёнаст ?герат бениш ҳаст

هر نهان بر تو عیانست گرت بینش هست

Вгрт нест чаҳ пинҳонӣ ва чаҳ пидоӣӣ

وگرت نیست چه پنهانی و چه پیدائی

Ишқи бзмист ки ҳар лаҳза дар он сад соғар

عشق بزمیست که هر لحظه در آن صد ساغر

Пар шавад аз май ва холӣ нашавад миноӣӣ

پر شود از می و خالی نشود مینائی

Шинавам дар раҳат аз ҳар сари афтодаи бхок

شنوم در رهت از هر سر افتاده بخاک

Вой бар онкии дарин роҳ гузорад поӣӣ

وای بر آنکه درین راه گذارد پائی

Дили тиҳӣ аз ғам дилдор мабодам муштоқ

دل تهی از غم دلدار مبادم مشتاق

Ки буд хуши ғами ҷонгоҳи нишоти аФзоӣӣ

که بود خوش غم جانگاه نشاط‌افزائی