Бе ту гӯи сӯзади зи барқи оҳи гашти дили маро

بی‌تو گو سوزد ز برق آه گشت دل مرا

Нест ҳаргизи ҳосилии зини кишт бе ҳосили маро

نیست هرگز حاصلی زین کشت بی‌حاصل مرا

Коши аидли глрхону шуъла рухсорон кунанд

کاش ایدل گلرخان و شعله رخساران کنند

Булбули гулшани турои парвонаи маҳфили маро

بلبل گلشن ترا پروانه محفل مرا

Кӣ раҳам аз вартаи ишқат ки хоҳад нохудо

کی رهم از ورطه عشقت که خواهد ناخدا

Ғарқаи гирдоб на осӯдаи соҳили маро

غرقه گرداب نه آسوده ساحل مرا

Дар ғамат аз марг гуфтам гардад осони мушкилам

در غمت از مرگ گفتم گردد آسان مشکلم

Ҷони супурдами охир ва осон нашуд мушкили маро

جان سپردم آخر و آسان نشد مشکل مرا

Куштаи ишқами бисмии рӯзи ҷазои ин хўнбҳо

کشته عشقم بسم روز جزا این خونبها

Каз нигоҳӣ боз ғалатанд бхўни қотили маро

کز نگاهی باز غلطاند بخون قاتل مرا

Дар мазоқам бскаҳ бахшад чошнии завқи талаб

در مذاقم بسکه بخشد چاشنی ذوق طلب

Ҳаст хуштар ранҷи роҳ аз роҳати манзили маро

هست خوشتر رنج راه از راحت منزل مرا

Раҳ наме пўими дарин водӣ бахуд дорад кашон

ره نمی‌پویم درین وادی بخود دارد کشان

Ҷазба маҳмил нишин бихўди паии маҳмили маро

جذبه محمل‌نشین بیخود پی محمل مرا

Чун тавонад хӯни ман аз ғамзаи сайёди рехт

چون تواند خون من از غمزه صیاد ریخت

Гӯи макаши теғ ва мазан захм ва макун бсмли маро

گو مکش تیغ و مزن زخم و مکن بسمل مرا

Азпии маҳмили дарин даштам на худ гарми хурӯш

ازپی محمل درین دشتم نه خود گرم خروش

Чун ҷарас дорад дар афғони изтироби дили маро

چون جرس دارد در افغان اضطراب دل مرا

Хорхори ишқи хубони мардуму барадами бхок

خارخار عشق خوبان مردم و بردم بخاک

То чаҳ гули муштоқи охир сар занад аз гули маро

تا چه گل مشتاق آخر سر زند از گل مرا