Аз интизори макаш беш аз ин Фкорӣ ро

از انتظار مکش بیش از این فکاری را

Бахуди қарори мадаи қатл беқарорӣ ро

بخود قرار مده قتل بی‌قراری را

Биёи биё ки худоят баровард умед

بیا بیا که خدایت برآورد امید

Тугар умед бар ореи умедворӣ ро

تو گر امید بر آری امیدواری را

Гузашти умри бҳсрти маро чу он булбул

گذشت عمر بحسرت مرا چو آن بلبل

Ки дар қафаси гузарониди навбаҳорӣ ро

که در قفس گذرانید نوبهاری را

Бқтли сӯхтаи хеши изтироб аз чист

بقتل سوخته خویش اضطراب از چیست

Магар буд чаҳ қадари зиндагии шарорӣ ро

مگر بود چه‌قدر زندگی شراری را

Гирифтааст сари ангушти ман чу шамъи оташ

گرفته است سر انگشت من چو شمع آتش

Магари гушӯдаи ниқоби оташини изорӣ ро

مگر گشوده نقاب آتشین عذاری را