Хуши он соъат ки ёр аз лутф гардад ҳамнишин мо ро

خوش آن ساعت که یار از لطف گردد همنشین ما را

Барояд ҷону дили зи умеду бими меҳру кини мо ро

برآید جان و دل ز امید و بیم مهر و کین ما را

Хушӣу нохушии васл ва ҳиҷр ӯст моро хуш

خوشی و ناخوشی وصل و هجر اوست ما را خوش

Ки гоҳе дӯст мехоҳад чунон гоҳе чунин мо ро

که گاهی دوست میخواهد چنان گاهی چنین ما را

Ба шукри ин ки дории ҷамъи созу барги некуӣ

به شکر این که داری جمع ساز و برگ نیکویی

Тиҳии домани марон аз хирманат чун хӯшаи чини мо ро

تهی دامن مران از خرمنت چون خوشه‌چین ما را

Мазоқи мо зи шаҳди васл ширин кун бигӯ токӣ

مذاق ما ز شهد وصل شیرین کن بگو تاکی

Писандии талхи ком аз ҳасрати ин ангабини мо ро

پسندی تلخ‌کام از حسرت این انگبین ما را

Ман ва муштоқ натавонем рафтан аз дарат конҷо

من و مشتاق نتوانیم رفتن از درت کانجا

Вафои барпои дил бастааст банди оҳанӣни мо ро

وفا برپای دل‌بسته است بند آهنین ما را