Худоро эй насими аҳволи зори мустамандӣ ро
خدا را ای نسیم احوال زار مستمندی را
Ба ҷон аз хори ҳиҷри омода ҳар соъати газандӣ ро
به جان از خار هجر آماده هر ساعت گزندی را
Ба байн ва чун кабӯтари сӯии дурафтодаи ёри ман
ببین و چون کبوتر سوی دور افتاده یار من
Муҳайёи шӯ аз ин гулзори парвози баландӣ ро
مهیا شو از این گلزار پرواز بلندی را
Ба ҳарҷо бинии он Ром карда оҳӯро ки афканда
به هرجا بینی آن رم کرده آهو را که افکنده
Ҳавои сайд ӯ дар хоку хӯн ҳар сайди бандӣ ро
هوای صید او در خاک و خون هر صید بندی را
Ба кӯяш то кӣ эй номеҳрбон аз риштаи даврӣ
به کویش تا کی ای نامهربان از رشته دوری
Кунӣ афзӯдаи ҳрдми уқдае ҳар лаҳзаи бандӣ ро
کنی افزوده هر دم عقدهای هر لحظه بندی را
Биё ва бар сари болини бемор ғамат биншин
بیا و بر سر بالین بیمار غمت بنشین
Мсўзон беш аз ин аз дарди ҳиҷрони дардмандӣ ро
مسوزان بیش از این از درد هجران دردمندی را
Биёи ҳоли асир хеш бингар кӣ касе дида
بیا حال اسیر خویش بنگر کی کسی دیده
зи сайди бастаи худ рӯй гардони сайди бандӣ ро
ز صید بسته خود رویگردان صید بندی را
Биё чандам кашад ёд шукр ханд ту чун байнам
بیا چندم کشد یاد شکر خند تو چون بینم
Пар аз шаҳди табассуми кунҷи лаъли нӯшхандӣ ро
پر از شهد تبسم کنج لعل نوشخندی را
зи ҳоли тираи рӯзон ғамат бошад касе огаҳ
ز حال تیرهروزانِ غمت باشد کسی آگه
Ки аз каф дода бошад турраи мишкӣни камандӣ ро
که از کف داده باشد طرّه مشکین کمندی را
Бад-ӣни хорӣ ки афкандяш аз кафи баъд аз ин мушкил
بدین خواری که افکندیش از کف بعد از این مشکل
Писанд уфтад дили ман дилбари мушкили писандӣ ро
پسند افتد دل من دلبر مشکلپسندی را
зи сӯзи ҳиҷри донеи ҳол бе тобони хеш аз ту
ز سوز هجر دانی حال بیتابان خویش از تو
Дар оташи дидаи резад касе мушти сапандӣ ро
در آتش دیدهای ریزد کسی مشت سپندی را
Ба хоки уфтами зи шавқи трктозии ҳркҷои байнам
به خاک افتم ز شوق ترکتازی هرکجا بینم
Ки оради шаҳсавории зери рони раънои самандӣ ро
که آرد شهسواری زیر ران، رعنا سمندی را
Макун муштоқро чун пери канъони манъ аз зорӣ
مکن مشتاق را چون پیر کنعان منع از زاری
Ки чун Юсуф ба гиреҳгон дода Тифли арҷмандӣ ро
که چون یوسف به گرگان داده طفل ارجمندی را