Туро фалаки бмни ?имаа меҳрбон нагузошт

تو را فلک به من ای ماه مهربان نگذاشت

Чароғи кулбаи ман будӣ осмон нагузошт

چراغ کلبهٔ من بودی آسمان نگذاشت

Чаҳ аз баҳори худ он шохи гул бглшн дид

چه از بهار خود آن شاخ گل به گلشن دید

Ки шуд хазон ва бар он мурғӣ ошён нагузошт

که شد خزان و بر آن مرغی آشیان نگذاشت

Ту чун зи ғайри шиносии маро ки ҳаргизи фарқ

تو چون ز غیر شناسی مرا که هرگز فرق

Гулии миёнаи гулчин ва боғбон нагузошт

گلی میانهٔ گلچین و باغبان نگذاشت

Ба тан , мапурс чу шамъами шаби фироқ чаҳ кард ?

به تن ، مپرس چُو شمعَم شبِ فراق چه کرد؟

Гудози ишқ ки мағзам дар устихон нагузошт

گداز عشق که مغزم در استخوان نگذاشت

Ба боғи хеши мадаи кӯди ҳам кунун , ки дар он ,

به باغِ خویش مَدِه کود هم کنون ، که در آن،

Гулӣ ба шохи гулии ғорат хазон нагузошт

گلی به شاخ گلی غارت خزان نگذاشت

Ҳазор сайди баҳр сӯ фиканду ҳайронам

هزار صید به هر سو فکند و حیرانم

Ки сайди афкани ман тир дар камон нагузошт

که صیدافکن من تیر در کمان نگذاشت

Манам зи хайли сегон туу фиғон ки шабӣ

منم ز خیل سگان تو و فغان که شبی

Бар остони туами ҷавр посбон нагузошт

بر آستان توام جور پاسبان نگذاشت

Фиғон ки рафт чу шамъ аз миён ва бо ту шабӣ

فغان که رفت چو شمع از میان و با تو شبی

Ҳадиси сӯзи ту муштоқ дар миён нагузошт

حدیث سوز تو مشتاق در میان نگذاشت