эй бод бигӯ он шаҳи раънои писарон ро

ای باد بگو آن شه رعنا پسران را

Сари хайл батон хусрави заррини камарон ро

سر خیل بتان خسرو زرّین‌کمران را

Нохуни зани доғи дили арбоби муҳаббат

ناخن زن داغ دل ارباب محبت

Сайқалгар ойинаи соҳиби назарон ро

صیقل‌گر آئینه صاحب‌نظران را

Бар ҳам зани шерозаи ҷамъияти ушшоқ

بر هم زن شیرازه جمعیت عشاق

Ошуфта кун риштаи шӯридаи сарон ро

آشفته کن رشته شوریده سران را

К-эии рафтаи бғрбти зи ғамати шишаи сабрам

کای رفته بغربت ز غمت شیشه صبرم

Нозуктар аз он гашта ки дили нави сафарон ро

نازک‌تر از آن گشته که دل نو سفران را

Дорам барраи шавқи ман хок нишин чанд

دارم بره شوق من خاک‌نشین چند

Чун нақши қадами чашм ба ҳасрати нигарон ро

چون نقش قدم چشم به حسرت نگران را

Нанависӣ агар номаи паёмӣ ки тасаллӣ

ننویسی اگر نامه پیامی که تسلی

Бахшад ман маҳҷӯри бФрқти гузарон ро

بخشد من مهجور بفرقت گذران را

Муштоқи баси ин нолаи ҷонсӯз ки он шӯх

مشتاق بس این ناله جانسوز که آن شوخ

Ҳаргиз нафаристад хабарӣ бехабарон ро

هرگز نفرستد خبری بی‌خبران را