Нанолам дар қафас эй гули зи ҷаври хори ҳиҷронат

ننالم در قفس ای گل ز جور خار هجرانت

Аз он нолам ки нолад мурғи дигар дар гулистонат

از آن نالم که نالد مرغ دیگر در گلستانت

Ҷафои бас раҳм кун бар ин тан нозук мабод эй гул

جفا بس رحم کن بر این تن نازک مباد ای گل

Барисам додхоҳони хории овезад ба домонат

برسم دادخواهان خاری آویزد به دامانت

Дарин водии з ҳар мушт гул ояд буии хӯн гуё

درین وادی ز هر مشت گل آید بوی خون گویا

Сабои афшонда ҳар сӯи гардӣ аз хоки шҳидонт

صبا افشانده هر سو گردی از خاک شهیدانت

Кашидам зери теғати нола аммо чаҳ ме кардам

کشیدم زیر تیغت ناله اما چه می‌کردم

Худои нокарда гар мекард аз қатлами пушаймонат

خدا ناکرده گر می‌کرد از قتلم پشیمانت

Макун муштоқи тарк ӯ зи рашки муддаӣ варна

مکن مشتاق ترک او ز رشک مدعی ورنه

Ба зӯдӣ мекашад сабр каму дарди фаровонат

به زودی می‌کشد صبر کم و درد فراوانت