Зон дар куҷо тавон рафт аз бепаноҳӣ эй дӯст

زان در کجا توان رفت از بی‌پناهی ای دوست

Бо дӯстон ҷафо кун чндонкаҳи хоҳӣ эй дӯст

با دوستان جفا کن چندانکه خواهی ای دوست

Раҳмӣ ки аз ҷафоят дар лаҷаи муҳаббат

رحمی که از جفایت در لجه محبت

Вақтаст киштӣ мо гардад табоҳӣ эй дӯст

وقتست کشتی ما گردد تباهی ای دوست

Давр аз зулоли васлат дар хок метапад дил

دور از زلال وصلت در خاک می‌تپد دل

Чун аз ҷудои оби лаби ташнаи моҳӣ эй дӯст

چون از جدایی آب لب تشنه ماهی ای دوست

Дар гулистони ишқат аз сурху зарди мо ро

در گلستان عشقت از سرخ و زرد ما را

Ашкии сети арғавонии рангии сети коҳӣ эй дӯст

اشکی‌ست ارغوانی رنگی‌ست کاهی ای دوست

Мо додхоҳи ишқ ва ту подшоҳи ҳасанӣ

ما دادخواه عشق و تو پادشاه حسنی

Пеши ту лаб чаҳ бандем аз додхоҳӣ эй дӯст

پیش تو لب چه بندیم از دادخواهی ای دوست

Рӯзӣаст каз ғамат субҳ гардад шаби ҳаётам

روزیست کز غمت صبح گردد شب حیاتم

Рӯзӣ ки хоҳад андохти доғами сиёҳӣ эй дӯст

روزی که خواهد انداخت داغم سیاهی ای دوست

Як бандаи ?ут чу ман нест коўл бар остонат

یک بنده‌ات چو من نیست کاول بر آستانت

Худ бандагӣ гузидам бар подшоҳӣ эй дӯст

خود بندگی گزیدم بر پادشاهی ای دوست

Пешат ба шикваи муштоқ зон лаб наме кушояд

پیشت به شِکْوِه مشتاق زان لب نمی‌گشاید

Каз ҷаври хеши донеи ҳолаши кмоҳӣ эй дӯст

کز جور خویش دانی حالش کماهی ای دوست