Зад қадами ҳаркас ба гетии пеша дигар гирифт

زد قدم هرکس به گیتی پیشه دیگر گرفت

Вақти риндии хуш ки дар дайр омад ва соғар гирифт

وقت رندی خوش که در دیر آمد و ساغر گرفت

Дар ҳавои гулшани он мурғ ба хок афтода ам

در هوای گلشن آن مرغ به خاک افتاده‌ام

Котшм аз гарми парвозӣ ба бол ва пар гирифт

کاتشم از گرم پروازی به بال و پر گرفت

Ҷавр камтар кун мубини кӯтоҳи дастамро ки ҳаст

جور کمتر کن مبین کوتاه دستم را که هست

Оҷиз аммо метавонад доман довар гирифт

عاجز اما میتواند دامن داور گرفت

Нест дар олами ҷавони мардӣ чу пер май фуруш

نیست در عالم جوان‌مردی چو پیر می‌فروش

Кӯ бар ман май зи зоҳиди хирқа ва дафтар гирифт

کو بر من می ز زاهد خرقه و دفتر گرفت

Дар хароботи Муғон кӣ зердаст ғам шавем

در خرابات مغان کی زیردست غم شویم

То з дастӣ метавонад дасти мо соғар гирифт

تا ز دستی می‌تواند دست ما ساغر گرفت

Ҳеҷ каси лаб то дам мурдан набаст аз ҳарфи ишқ

هیچ‌کس لب تا دم مردن نبست از حرف عشق

Ин ҳикоятро бпоён чун расонад аз сар гирифт

این حکایت را بپایان چون رساند از سر گرفت

Шуълагар аз азал аз оҳи гармии брнхост

شعله‌گر از ازل از آه گرمی برنخاست

Осмони баҳр чаҳ ёрб ранг хокистар гирифт

آسمان بهر چه یارب رنگ خاکستر گرفت

Оҳи гармӣ бар лаби муштоқи дӯш аз дил расед

آه گرمی بر لب مشتاق دوش از دل رسید

Рафт то дар худ кашад дами пой то сар даргирифт

رفت تا در خود کشد دم پای تا سر درگرفت