Ба нолаи субҳдамами булбули хуш алҳон гуфт

به ناله صبحدمم بلبل خوش‌الحان گفت

Ки аз ҷафои гули он май кашам ки натавон гуфт

که از جفای گل آن می‌کشم که نتوان گفت

Ба гӯши ҷони дилами ин нуктаи дӯш пинҳон гуфт

به گوش جان دلم این نکته دوش پنهان گفت

Ғамии сети ишқ ки натавон наҳуфт ва натавон гуфт

غمی‌ست عشق که نتوان نهفت و نتوان گفت

Ҷгрхрош аз он шуд сафири мурғи асир

جگرخراش از آن شد صفیر مرغ اسیر

Ки ҳарчӣ гуфт зи маҳрӯмӣ гулистон гуфт

که هرچه گفت ز محرومی گلستان گفت

Ҳадиси пайк сабо кард бозами ошуфта

حدیث پیک صبا کرد بازم آشفته

Ки гуфт қиссаи зулфи ту ва парешон гуфт

که گفت قصه زلف تو و پریشان گفت

Касе ки сар зад аз ӯ рози ишқ фарқӣ нест

کسی که سر زد از او راز عشق فرقی نیست

Гар ошкор нагуфт ин ҳадис ва пинҳон гуфт

گر آشکار نگفت این حدیث و پنهان گفت

зи даврии чамани он булбулам ки то ҷон дод

ز دوری چمن آن بلبلم که تا جان داد

Ба нолаи қиссаи давру дароз ҳиҷрон гуфт

به ناله قصه دور و دراز هجران گفت

Мазан зи ҳавсилаи гӯи лофи хастагӣ дар ишқ

مزن ز حوصله گو لاف خستگی در عشق

Ки дарди худ ба табиб аз барои дармон гуфт

که درد خود به طبیب از برای درمان گفت

Накарда хизмати устод кас нашуд устод

نکرده خدمت استاد کس نشد استاد

Нахустами ин сухани устод дар дабистон гуфт

نخستم این سخن استاد در دبستان گفت

Чунон ?бирти бхрўшм ки андалеб ба гул

چنان برت بخروشم که عندلیب به گل

Ба нолаи дарди дили хеш бо сад афғон гуфт

به ناله درد دل خویش با صد افغان گفت

Назар ба ҳиммат муштоқ кун ки дар ҳамаи умр

نظر به همت مشتاق کن که در همه عمر

Нагуфт ҷузи сухани ишқ ва ҳарчӣ гуфт он гуфт

نگفت جز سخن عشق و هرچه گفت آن گفت