Ба поят дӯш меафтод гоҳе рост гоҳе каҷ

به پایت دوش می‌افتاد گاهی راست گاهی کج

Магари зулфи ту буд аз бод гоҳе рост гоҳе каҷ

مگر زلف تو بود از باد گاهی راست گاهی کج

Чамад аз оҳами он срўсҳии боло ки ме гирад

چمد از آهم آن سروسهی بالا که می‌گیرد

Ба таҳрики сабои шамшод гоҳе рост гоҳе каҷ

به تحریک صبا شمشاد گاهی راست گاهی کج

Набошад зи оташи оҳаши аҷаб дар кандан хоро

نباشد ز آتش آهش عجب در کندن خارا

Ки гардад тешаи Фарҳод гоҳе рост гоҳе каҷ

که گردد تیشه فرهاد گاهی راست گاهی کج

Агар бошад вуқуф аз неку бади меъмори гардун ро

اگر باشد وقوف از نیک و بد معمار گردون را

Гузорад пас чаро бунёд гоҳе рост гоҳе каҷ

گذارد پس چرا بنیاد گاهی راست گاهی کج

Чамади муштоқи он шохи гул ва аз шавқ ӯ ҳар дам

چمد مشتاق آن شاخ گل و از شوق او هر دم

Барояд аз лабами фарёд гоҳе рост гоҳе каҷ

برآید از لبم فریاد گاهی راست گاهی کج