Оҳ ки охир кусуф карда зи ҷаври фалак

آه که آخر کسوف کرده ز جور فلک

Меҳри ҷҳонтоби илми мирмҳмдҳсин

مهر جهانتاب علم میرمحمدحسین

Карда ғуруб ва намӯда рӯзи ҷаҳонро сиёҳ

کرده غروب و نموده روز جهان را سیاه

Кавкаби фазлаш ки дошт шаъшааи нирин

کوکب فضلش که داشت شعشعه نیرین

Рафт зу фитод аз сафои маҳфили донишварӣ

رفت زو فتاد از صفا محفل دانشوری

Конҷмни илм ва фазл дошт азуи зебу зин

کانجمن علم و فضل داشت ازو زیب و زین

Рояти илмаш ки дошт лашкари дайнро бпоӣ

رایت علمش که داشت لشکر دین را بپای

Гашти нигун ва фиканд ғулғула дар машриқин

گشت نگون و فکند غلغله در مشرقین

Хӯни зи вФотши гушой аз раги мижгон ки ҳаст

خون ز وفاتش گشای از رگ مژگان که هست

Гиря ба ҳар дидае аз ғам ӯ фарзи айн

گریه به هر دیده‌ای از غم او فرض عین

Чун шуд азин хокдони сӯии ҷинон ва фиканд

چون شد ازین خاکدان سوی جنان و فکند

Дар сафи ҷину башари риҳлат ӯ шӯру шин

در صف جن و بشر رحلت او شور و شین

Хома муштоқ гуфт аз паии таърихи сол

خامه مشتاق گفت از پی تاریخ سال

Шуд бсрои ҷинони мирмҳмдҳсин

شد بسرا جنان میرمحمدحسین