Шукр каз лутф илоҳӣ кард тасхири ҷаҳон

شکر کز لطف الهی کرد تسخیر جهان

Ҳамчуи меҳр аз теғи олами гири шоҳи дайни паноҳ

همچو مهر از تیغ عالم‌گیر شاه دین‌پناه

Шамъи базми афрӯзи давлати моҳи авҷи салтанат

شمع بزم‌افروز دولت ماه اوج سلطنت

Офтоби бурҷи ҳишмати сояи лутфи илоҳ

آفتاب برج حشمت سایهٔ لطف اله

Вориси малики сулаймони соҳиби тахти каён

وارث ملک سلیمان صاحب تخت کیان

Сонии соҳиби қуръони шоҳи ҷаҳони Таҳмосби шоҳ

ثانی صاحب قرآن شاه جهان طهماسب شاه

НоФзоломрӣ ки гардун аз азал дорад бигӯаш

نافذالامری که گردون از ازل دارد به گوش

Ҳалқаи баҳри бндгиш аз гӯшвори меҳру моҳ

حلقه بهر بندگیش از گوشوار مهر و ماه

Шавкати ойинӣ кигар бо пилаи тамкин ӯ

شوکت‌آیینی که گر با پلهٔ تمکین او

Кӯҳросанҷӣ сабктар ояд аз игбрки коҳ

کوه را سنجی سبک‌تر آید از یک برگ کاه

Муъаддилати кешӣ ки дар айёми адл ӯ сазад

معدلت‌کیشی که در ایام عدل او سزد

Кори шабнами зотши сӯзон агар бинад гиёҳ

کار شبنم زآتش سوزان اگر بیند گیاه

Сохт олии манзарӣ каз иртифоъаш давр нест

ساخت عالی‌منظری کز ارتفاعش دور نیست

Гирифтад гоҳи тамошоӣ аз сари гардуни кулоҳ

گر فتد گاه تماشای از سر گردون کلاه

Бар фарози бом ӯ ҳаркас ки ояд бингарад

بر فراز بام او هرکس که آید بنگرد

Чун маи канъони зистии меҳрро дар қаъри чоҳ

چون مه کنعان ز پستی مهر را در قعر چاه

Барфарози бомаш ар хоҳад расонади хеш ро

بر فراز بامش ار خواهد رساند خویش را

Тавсани андеша аз рафтор монад нимаи роҳ

توسن اندیشه از رفتار ماند نیمه راه

Гарчи дар гомии зи суръати ин саманди тезрав

گرچه در گامی ز سرعت این سمند تیزرو

Аз ду олам бугзарад зонсон ки аз айнаки нигоҳ

از دو عالم بگذرد زآن سان که از عینک نگاه

Ин баланди айвони кайвони поя чун итмом ёфт

این بلند ایوان کیوان‌پایه چون اتمام یافت

Зоҳтмоми шоҳи гардуни шавкату анҷуми сипоҳ

زاهتمام شاه گردون‌شوکت و انجُم‌سپاه

Калаки муштоқи азпии таърихаши ин мисра навишт

کلک مشتاق از پی تاریخش این مصرع نوشت

Дидаи бади даври зоин айвони гардуни дастгоҳ

دیدهٔ بد دور زاین ایوان گردون دستگاه