Доне ки ёри ҳоҷати мо кӣ раво кунад

دانی که یار حاجت ما کی روا کند

Чун теғро ба гардани мо ошно кунад

چون تیغ را به گردن ما آشنا کند

Дай дод пери майкадаи фатво ки лозим аст

دی داد پیر میکده فتوی که لازم است

Беишқ ҳарки карда намозӣ қазо кунад

بی عشق هرکه کرده نمازی قضا کند

эй пайки кӯии ёр ба сайёд мо бигӯӣ

ای پیک کوی یار به صیاد ما بگوی

Баҳри худои марои бикашад ё раҳо кунад

بهر خدا مرا بکشد یا رها کند

Моро чу қибла абрӯӣ ёраст дар намоз

ما را چو قبله ابروی یارست در نماز

Бояд эмоми шаҳр ба мо иқтидо кунад

باید امام شهر به ما اقتدا کند

Мо лутфу қаҳрро ҳама омодаем , лек

ما لطف و قهر را همه آماده ایم، لیک

То табъи ёри зини ду кадом иқтизо кунад

تا طبع یار زین دو کدام اقتضا کند

Ринди хароб тай кунад ин роҳи пурхатар

رند خراب طی کند این راه پرخطر

То шайхи фикри кафшу Асо ва радо кунад

تا شیخ فکر کفش و عصا و ردا کند

Муфтӣ бихӯрад хӯни ятемони шаҳру боз

مفتی بخورد خون یتیمان شهر و باز

Бечораи нола аз камӣ иштиҳо кунад

بیچاره ناله از کمی اشتها کند

Матлаб бараст чунки сафойии ризои дӯст

مطلب بر است چونکه صفایی رضای دوست

Хоҳад ҷафои намояд ва хоҳад вафо кунад

خواهد جفا نماید و خواهد وفا کند