Аз роҳи вафои гоҳи зи мо ёд тавон кард

از راه وفا گاه ز ما یاد توان کرد

Гоҳе ба нигоҳии дили мо шод тавон кард

گاهی به نگاهی دل ما شاد توان کرد

Сайди дили ман лоиқи теғи ту агар нест

صید دل من لایق تیغ تو اگر نیست

Аз баҳри худои охираши озод тавон кард

از بهر خدا آخرش آزاد توان کرد

Олами магар аз нола ба раҳм оварам эй дил

عالم مگر از ناله به رحم آورم ای دل

Фарёд , чаҳ бо хуии худодод тавон кард

فریاد ، چه با خویِ خداداد توان کرد

Зини баъд касе нола ман нашунӯд оре

زین بعد کسی ناله من نشنود آری

То чанд магари нолау фарёд тавон кард

تا چند مگر ناله و فریاد توان کرد

Мастами замии ишқи чунон каз паии маргам

مستم زمی عشق چنان کز پی مرگم

Сад майкада , аз хоки ман озод тавон кард

صد میکده ، از خاکِ من آزاد توان کرد

Инсоф куҷо рафт бибин мадриса карданд

انصاف کجا رفت ببین مدرسه کردند

Ҷое ки дар он майкадаи бунёд тавон кард

جایی که در آن میکده بنیاد توان کرد

Манимоӣ ба зоҳиди ту раҳи кӯии харобот

منمای به زاهد تو ره کوی خرابات

Ин раҳ на ба ҳар булҳаваси иршод тавон кард

این ره نه به هر بوالهوس ارشاد توان کرد

Бо ғайри сафойии маи ман аҳди вафои баст

با غیر صفایی مه من عهد وفا بست

Дилро ба чаҳ умед дигар шод тавон кард

دل را به چه امید دگر شاد توان کرد