эй коши шаби тираи моро саҳарӣ буд

ای کاش شب تیرهٔ ما را سحری بود

То дар саҳари ин нолаи моро асарӣ буд

تا در سحر این نالهٔ ما را اثری بود

Озодӣам аз дом ҳавас нест , валикин

آزادی‌ام از دام هوس نیست، ولیکن

Сайёди марои кош ба сайдаши гузарӣ буд

صیاد مرا کاش به صیدش گذری بود

Як дида гушӯдем ба рӯй ту ва бастем

یک دیده گشودیم به روی تو و بستیم

Чашм аз ду ҷаҳон ва чаҳ мубораки назарӣ буд

چشم از دو جهان و چه مبارک نظری بود

Аз бими маломати раҳам аз майкадаи бастаи сет

از بیم ملامت رهم از میکده بسته ست

Аз хонаи мо кош ба майхонаи дарӣ буд

از خانهٔ ما کاش به میخانه دری بود

Аҷзои вуҷӯдами ҳамаи коўидм ва дидам

اجزای وجودم همه کاویدم و دیدم

Дар ҳар раг ва ҳар паии зи ғамати ништрӣ буд

در هر رگ و هر پی ز غمت نیشتری بود

Кардам талаби мурғи дил аз ишқ ва нишон дод

کردم طلب مرغ دل از عشق و نشان داد

Дидам ки ба кунҷи қафасии мушти парӣ буд

دیدم که به کنج قفسی مشت پری بود

Аз хӯн шудани дили зғм ӯ чаҳ ғамам буд

از خون شدن دل زغم او چه غمم بود

Гар дилбари моро зи дили мо хабарӣ буд

گر دلبر ما را ز دل ما خبری بود

Бозаст ба фитроки ту ин дида ӣ ҳасрат

باز است به فتراک تو این دیده ی حسرت

эй коши марои лоиқи тирати сипарӣ буд

ای کاش مرا لایق تیرت سپری بود

Носеҳ ки марои панд ҳаме дод « сафойӣ »

ناصِح که مرا پند همی‌داد «صفایی»

Умед асар дошт , аҷаб бебасарӣ буд !

امید اثر داشت، عجب بی‌بصری بود!