эй бар кафати теғи ҷафо аз қатли мо парво макун

ای بر کفت تیغ جفا از قتل ما پروا مکن

Бигузаштаем аз хӯни хеши андеша аз фардо макун

بگذشته ایم از خون خویش اندیشه از فردا مکن

Осӯда дар маҳди лаҳад хобидаанд ин мурдагон

آسوده در مهد لحد خوابیده اند این مردگان

Бигзорашон дар хоби хуши он лаълро гуё макун

بگذارشان در خواب خوش آن لعل را گویا مکن

На ҷон на сар , на дайн , на дил монад аз барои ошиқон

نه جان نه سر، نه دین، نه دل ماند از برای عاشقان

Раҳмӣ кун ва як бӯсаро дигари баҳо боло макун

رحمی کن و یک بوسه را دیگر بها بالا مکن

Афсурдаи дилҳои фиғони ҷуз аз дили ман брмхиз

افسرده دلهای فغان جز از دل من برمخیز

Фарсӯда ӣ ғами синаҳо ҷузи сина ӣ ман ҷо макун

فرسوده ی غم سینه ها جز سینه ی من جا مکن

Резанд агар дар доманати нақди ду кун ва дар иваз

ریزند اگر در دامنت نقد دو کون و در عوض

Хоҳанд колои ғамаш зинҳор кин савдо макун

خواهند کالای غمش زینهار کاین سودا مکن

эй чашмтар мардум маро хонанд эмоми кишварӣ

ای چشم تر مردم مرا خوانند امام کشوری

Аз ишқи ман касро хабар набӯд маро расво макун

از عشق من کس را خبر نبود مرا رسوا مکن

Моли ятему ришваро бахшедам эй қозӣ ба ту

مال یتیم و رشوه را بخشیدم ای قاضی به تو

Ман мондам ва як ҷуръа май бо ман дар он ғавғо макун

من ماندم و یک جرعه می با من در آن غوغا مکن

Дарёӣ ишқасту ҷафо дар он « сафойӣ » нохудо

دریای عشق است و جفا در آن «صفایی» ناخدا

Киштӣ барон , андешае аз мавҷи ин дарё макун

کشتی بران، اندیشه‌ای از موج این دریا مکن