То майкадаи боз ва май ба ҷом аст

تا میکده باز و می به جام است

Кори ман хастаи дил ба ком аст

کار من خسته دل به کام است

То мғбчгон муқӣм дайранд

تا مغبچگان مقیم دیرند

Дар дайри Муғони маро мақом аст

در دیر مغان مرا مقام است

Дил аз кафи ман рабӯдаи моҳӣ

دل از کف من ربوده ماهی

Каши меҳри фалаки камӣн ғулом аст

کش مهر فلک کمین غلام است

Дар дом касе фитодаам ман

در دام کسی فتاده ام من

Каши мурғи ҳарами асир дом аст

کش مرغ حرم اسیر دام است

Он оя ки манъ ишқ дорад

آن آیه که منع عشق دارد

эй воъизи ҳарзаи гӯ кадом аст

ای واعظ هرزه گو کدام است

Ваон май ки ба дӯсти раҳи намояд

وان می که به دوست ره نماید

Оё ба кадоми нас ҳаром аст

آیا به کدام نص حرام است

Домӣ ки ба роҳ ишқ бошад

دامی که به راه عشق باشد

Дидем ки доми нанг ва ном аст

دیدیم که دام ننگ و نام است

Аз хонаи мо ки боди обод

از خانه ما که باد آباد

То манзили дӯсти як дўгом аст

تا منزل دوست یک دوگام است

Гуфтанд басии фасона ӣ ишқ

گفتند بسی فسانه ی عشق

Ин қисса ҳануз нотамом аст

این قصه هنوز ناتمام است

Гуфтам ки дигар дилами мсўзон

گفتم که دگر دلم مسوزان

Гуфто ки бсўзмш ки хом аст

گفتا که بسوزمش که خام است

Дар майкада зон шудаи сафойӣ

در میکده زان شده صفایی

Кин мадрисаи манзил авом аст

کاین مدرسه منزل عوام است