Аз ончии гузашт равшан шуд ки аз барои инсон агар чаҳ қавӣу ҷавориҳ бисёраст ,у лекини ҳамаи онҳо ба ғайр аз чаҳор қаҳрамон , мутӣъ ва фармонбардоранд , ва эшонро мдхлитӣ дар тағйиру табдили аҳволи мамлакат нафас нест ,у ончии маншаи асару боиси неку бади сифот ,у хайру шар маликот ҳастанд аз ин чаҳор қувваанд пас ҳамаи ахлоқи неку бад аз ин чаҳор падед ояд ,у маншаи сифоти хайру шар инҳо ҳастанд .
از آنچه گذشت روشن شد که از برای انسان اگر چه قوی و جوارح بسیار است، و لیکن همه آنها به غیر از چهار قهرمان، مطیع و فرمانبردارند، و ایشان را مدخلیتی در تغییر و تبدیل احوال مملکت نفس نیست، و آنچه منشأ اثر و باعث نیک و بد صفات، و خیر و شر ملکات هستند از این چهار قوه اند پس همه اخلاق نیک و بد از این چهار پدید آید، و منشأ صفات خیر و شر اینها هستند.
Ва лекин , хайрот ва некӣҳои қувваи оқила дар ҳоли тасаллуту ғалаба онаст , ва бадӣҳоу шарӯри он дар ҳолати забунӣу аҷзи он дар таҳти соири қуво , ва он се қувваи дигар бар акс инанд , зеро ки осори хайру никўӣиҳои онҳо дар ҳолати зиллату инкисору аҷзи эшон дар назд ақласт ,у шарӯру офоти эшон дар вақти ғалабау истилоӣ онҳоаст бар ақл .
و لیکن، خیرات و نیکیهای قوه عاقله در حال تسلط و غلبه آن است، و بدیها و شرور آن در حالت زبونی و عجز آن در تحت سایر قوا، و آن سه قوه دیگر بر عکس ایناند، زیرا که آثار خیر و نیکوئیهای آنها در حالت ذلت و انکسار و عجز ایشان در نزد عقل است، و شرور و آفات ایشان در وقت غلبه و استیلای آنها است بر عقل.