Ва аммо асбоби амрози нафсонӣау инҳирофи ахлоқ аз ҳади эътидол , бар се қисмаст : ё нафсонӣаст , ё хориҷӣ , ё ҷисмӣ

و اما اسباب امراض نفسانیه و انحراف اخلاق از حد اعتدال، بر سه قسم است: یا نفسانی است، یا خارجی، یا جسمی

Ва асбоби нафсонӣа онаст ки дар ибтидои фитрат аз барои одамӣ ҳосил бошад мисли онкии қувваи идрок ӯ заъиф бошад , ё дар ӯ қувваи шаҳват Аслан набошад .

و اسباب نفسانیه آن است که در ابتدای فطرت از برای آدمی حاصل باشد مثل آنکه قوه ادراک او ضعیف باشد، یا در او قوه شهوت اصلا نباشد.

Ва асбоби хориҷӣа онаст ки ба сабаби аворизи хориҷӣаи ҳосил шуда бошад мисли инки бо бидон нишаста , ё ҳикоёти эшонро шунида ,у майлу шавқ ба онҳо намӯдау пайравӣ ва мтобът кардау муртакиби аъмол ношоист гашта то онкии малака ӯ шуда

و اسباب خارجیه آن است که به سبب عوارض خارجیه حاصل شده باشد مثل اینکه با بدان نشسته، یا حکایات ایشان را شنیده، و میل و شوق به آنها نموده و پیروی و متابعت کرده و مرتکب اعمال ناشایست گشته تا آنکه ملکه او شده

Ва асбоби ҷисмонӣа онаст ки ба сабаби нохушӣу мараз , дар бадани сифоти бади ҳосил шуда бошад , ҳамчунон ки мушоҳида мешавад ки ба сабаби баъзе аз амроз , одамиро каҷи халқӣ ба ҳам мерасад , ё заъф ва « Фтўр дар қувваи шҳўиаҳ пайдо мегардад .

و اسباب جسمانیه آن است که به سبب ناخوشی و مرض، در بدن صفات بد حاصل شده باشد، همچنان که مشاهده می شود که به سبب بعضی از امراض، آدمی را کج خلقی به هم می رسد، یا ضعف و «فتور در قوه شهویه پیدا می گردد.