Ва махфӣ намонад ки дуои баду нафрин ба мусулмонон кардан низ монанди лаън карданаст ва мазмумаст ва хуб нест ҳатто бар зулма , магар дар сӯратӣ ки аз шару зарар ӯ одамии музтар ва ночор гардад .

و مخفی نماند که دعای بد و نفرین به مسلمانان کردن نیز مانند لعن کردن است و مذموم است و خوب نیست حتی بر ظلمه، مگر در صورتی که از شر و ضرر او آدمی مضطر و ناچار گردد.

Ва дар ҳадисаст ки гоҳаст мазлӯми ин қадари нафрин золим мекунад ки мукофоти зулм ӯ мешавад ва зиёд меояд , ва ин зёдтӣ аз барои золим боқӣ мемонаду рӯзи қиёмат мутолиба мекунад » ва аммо зиди ин , ки дуоӣ хайр бошад аз барои бародари динии беҳтарини тоъоту фозилтарин ибодотасту фоидаи он беҳад ,у савоби он хориҷ аз ҳиз ъадаст балки дар ҳақиқат касе ки дуо ба дайгарӣ кунад дуо ба худ карда ҳазрати расӯли слии аллоҳи алайҳу ?ала ва силам фармуданд ки « чун касе дар ғиоби бародари худ ба ӯ дуо кунад фиришта гуяд : аз барои ту ҳам мисли ин бошад » ва фармуданд ки « дар ҳақи бародар мустаҷоб мешавад дъоӣӣ ки дар ҳақи худ мустаҷоб намешавад » ва аз ҳазрати эмоми зини алъобдин алайҳи ассалом Марвӣаст ки « чун малоика бишинаванд ки бандаи муъмини бародари худро дуо мекунад дар ғиоб ӯ , ё ӯро ба хӯбӣ ёд мекунад , гӯйанд : хуб бародарӣ ҳастӣ аз барои бародарат , дуои хайр ба ӯ мекунӣу ҳоли инки ӯ ҳозир нест , ва ӯро ба хайр ёд мекунӣ худо ба ту дод ду муқобили ончӣ аз барои ӯ хостӣ ва сано кард бар ту ду муқобили ончӣ сано кардӣ бар ӯ ва аз барои туаст фазилат бар ӯ »у ахбор дар ин хусӯс беҳадаст ва чаҳ кароматӣ аз ин болотараст ки ҳдоиаҳ эй аз дуоу талаби омурзиш аз ту ба бародар муъминат расаду ҳоли онкӣ ӯ дар зери табақоти хоки хобида .

و در حدیث است که گاه است مظلوم این قدر نفرین ظالم می کند که مکافات ظلم او می شود و زیاد می آید، و این زیادتی از برای ظالم باقی می ماند و روز قیامت مطالبه می کند» و اما ضد این، که دعای خیر باشد از برای برادر دینی بهترین طاعات و فاضل ترین عبادات است و فایده آن بی حد، و ثواب آن خارج از حیز عد است بلکه در حقیقت کسی که دعا به دیگری کند دعا به خود کرده حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند که «چون کسی در غیاب برادر خود به او دعا کند فرشته گوید: از برای تو هم مثل این باشد» و فرمودند که «در حق برادر مستجاب می شود دعائی که در حق خود مستجاب نمی شود» و از حضرت امام زین العابدین علیه السلام مروی است که «چون ملائکه بشنوند که بنده مومن برادر خود را دعا می کند در غیاب او، یا او را به خوبی یاد می کند، گویند: خوب برادری هستی از برای برادرت، دعای خیر به او می کنی و حال اینکه او حاضر نیست، و او را به خیر یاد می کنی خدا به تو داد دو مقابل آنچه از برای او خواستی و ثنا کرد بر تو دو مقابل آنچه ثنا کردی بر او و از برای تو است فضیلت بر او» و اخبار در این خصوص بی حد است و چه کرامتی از این بالاتر است که هدایه ای از دعا و طلب آمرزش از تو به برادر مومنت رسد و حال آنکه او در زیر طبقات خاک خوابیده.

Ва таъаммул кун ки рӯҳ ӯ ба чаҳ ҳад аз ту шод мешавад ки аҳлу фарзандонаши мирос ӯро қисмат мекунанд ва дар мол ӯ айшу тнъм май намоянд ва ту ӯро дар торикиҳои шаб ёд мекунӣ ва аз худои омурзиш ӯро май талабӣу ҳадя аз барои ӯ мефиристӣу пайғамбари худои слии аллоҳи алайҳу ?ала ва силам фармуданд ки « мет дар қабр монанди касеаст ки ба дарёи ғарқ шуда бошад , ҳар чаҳро дид чанг ба он мезанад ки шояд наҷот ёбаду мунтазири дуоӣ касеаст ки ба ӯ дуо кунад аз фарзанду падару бародари хеш ва аз дуои зиндагони нўрҳоӣӣ монанди кӯҳҳо дохили қубӯр амвот мешавад ва ин мисли ҳадя Эйаст ки зиндагон аз барои якдигар мефиристанд пас чун касе аз барои метӣ истиғфорӣ ё дъоӣӣ кард фириштае онро бар тибқӣ мегузорад ва аз барои мет май барад ва мегуяд ин ҳадя Эйаст ки фалони бародарат ё фалони хешат аз барои ту фиристодааст ва он мет ба ин сабаби шод ва Фрҳнок мешавад » .

و تأمل کن که روح او به چه حد از تو شاد می شود که اهل و فرزندانش میراث او را قسمت می کنند و در مال او عیش و تنعم می نمایند و تو او را در تاریکی های شب یاد می کنی و از خدا آمرزش او را می طلبی و هدیه از برای او می فرستی و پیغمبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند که «میت در قبر مانند کسی است که به دریا غرق شده باشد، هر چه را دید چنگ به آن می زند که شاید نجات یابد و منتظر دعای کسی است که به او دعا کند از فرزند و پدر و برادر خویش و از دعای زندگان نورهائی مانند کوهها داخل قبور اموات می شود و این مثل هدیه ای است که زندگان از برای یکدیگر می فرستند پس چون کسی از برای میتی استغفاری یا دعائی کرد فرشته ای آن را بر طبقی می گذارد و از برای میت می برد و می گوید این هدیه ای است که فلان برادرت یا فلان خویشت از برای تو فرستاده است و آن میت به این سبب شاد و فرحناک می شود».

Ва аммо таън задан бар мусалламин ва он низ аз аъмоли змимаҳу афъол сиӣаҳаст ,у боиси зарари дунявӣу азоб ухравӣ ме гардад

و اما طعن زدن بر مسلمین و آن نیز از اعمال ذمیمه و افعال سیئه است، و باعث ضرر دنیوی و عذاب اخروی می گردد

Ва ҳазрати эмоми Муҳамади боқири алайҳ ассалом фармуданд ки « ҳеҷ кас бар муъминӣ таъна намезанад магар инки мемерад .

و حضرت امام محمد باقر علیه السلام فرمودند که «هیچ کس بر مومنی طعنه نمی زند مگر اینکه می میرد.

Ба бадтарӣни мурданҳо » ва бидон ки инҳо ки мазкӯр шуд аз фӯҳшу лаъну таън , аз офот забонаст ва аз барои забони офот бисёраст аз : ғайбат , дурӯғ , схриаҳ , астҳзоء , шухӣ ,у ғайри инҳо ,у зиди ҳамаи инҳо сукут ва самтасту тафсил инҳо хоҳад омад إни шоءи аллоҳ .

به بدترین مردنها» و بدان که اینها که مذکور شد از فحش و لعن و طعن، از آفات زبان است و از برای زبان آفات بسیار است از: غیبت، دروغ، سخریه، استهزاء، شوخی، و غیر اینها، و ضد همه اینها سکوت و صمت است و تفصیل اینها خواهد آمد إن شاء الله.