Ва аммо аҷаб ба мол : пас алоҷи он инаст ки офоти молро ба назари даровард ва тафаккур кунад ки он дар маърази заволу фано ,у орӣ аз давом ва бақост гоҳе нҳб ва ғорат мешавад ,у замонӣ ба зулм ва ситам меравад , ба оташ май сӯзад , ва ба об ғарқ мешавад , дузди онро май бараду таррори онро мерибоед ,у ғайри инҳо аз офоти самовӣау арзиаҳ ва мутазаккир шавад ки дар байни яҳуду ҳиндӯ касоне ҳастанд ки молу сирваташони أФзўнтр аз эшонаст ваов бар шарафӣ ки ҳиндӯу яҳуд дар он пеш бошаду туф бар бузургӣ эй ки дузди онро дар як лаҳза бирабоеду соҳибашро муфлис ва залил бинишонад .

و اما عُجْب به مال: پس علاج آن این است که آفات مال را به نظر درآورد و تفکر کند که آن در معرض زوال و فنا، و عاری از دوام و بقاست گاهی نهب و غارت می شود، و زمانی به ظلم و ستم می رود، به آتش می سوزد، و به آب غرق می شود، دزد آن را می برد و طرار آن را می رباید، و غیر اینها از آفات سماویه و ارضیه و متذکر شود که در بین یهود و هندو کسانی هستند که مال و ثروتشان أفزونتر از ایشان است و اف بر شرفی که هندو و یهود در آن پیش باشد و تف بر بزرگی ای که دزد آن را در یک لحظه برباید و صاحبش را مفلس و ذلیل بنشاند.

Илова бар ин , мулоҳиза кунад оёту ихборӣ ки дар мазаммати молу ҳақорати молдорони расидау ончӣ дар фазилати фуқароу шарофати фақри възти эшон дар рӯзи қиёмату сабқаташон ба биҳишти ворид шуда чигуна оқили дайндор ба моли шоду Фрҳнок ва хушҳол мегардад , ва ба он аҷаб мекунад бо вуҷӯди инки ҳуқуқ бисёр аз ҷониби парвардгор ба он таъаллуқ мегирад ва аз ӯҳдаи ҳамаи онҳо баромадан дар ниҳояти съўбту ашкол , ва дар ҳалоли он пастии мартаба дар рӯзи қиёмату тӯли ҳисоб , ва дар ҳароми он муохза ва уқобаст балки сазовори молдорон онаст ки соъатӣ аз хавфу андӯҳ , ва аз тақсири молияу роҳи дахлу харҷи он холӣ набошаду ҳоли инки қимати мард ба камол ва ҳунараст на ба симу зар , бузургӣу шараф дар бандагии худованд Акбараст на ба гову хар .

علاوه بر این، ملاحظه کند آیات و اخباری که در مذمت مال و حقارت مالداران رسیده و آنچه در فضیلت فقرا و شرافت فقر وعزت ایشان در روز قیامت و سبقتشان به بهشت وارد شده چگونه عاقل دیندار به مال شاد و فرحناک و خوشحال می گردد، و به آن عجب می کند با وجود اینکه حقوق بسیار از جانب پروردگار به آن تعلق می گیرد و از عهده همه آنها برآمدن در نهایت صعوبت و اشکال، و در حلال آن پستی مرتبه در روز قیامت و طول حساب، و در حرام آن مواخذه و عقاب است بلکه سزاوار مالداران آن است که ساعتی از خوف و اندوه، و از تقصیر مالیه و راه دخل و خرج آن خالی نباشد و حال اینکه قیمت مرد به کمال و هنر است نه به سیم و زر، بزرگی و شرف در بندگی خداوند اکبر است نه به گاو و خر.