Ва донистӣ ки ҳади эътидоли ин қувва , сифат иффатаст , ки маншаи ҷамеъи сифоти камолӣаи мутаъаллиқа ба ин қуввааст ва ду тарафи ифроту тафрити он яке шараасту дайгарии хумуд .

و دانستی که حد اعتدال این قوه، صفت عفت است، که منشأ جمیع صفات کمالیه متعلقه به این قوه است و دو طرف افراط و تفریط آن یکی شره است و دیگری خمود .

Ва инҳо ҷинси ҷамеъи рзоили мутаъаллиқа ба ин қувва ,у маншау масдари ҳама онҳо ҳастанд ва мо аввали баёни ин ду ҷинсу зиди инҳоро ки иффат аст мекунему баъд аз он ба шарҳи сифотӣ ки дар зимни онҳо мундараҷ анд мепардозем .

و اینها جنس جمیع رذایل متعلقه به این قوه، و منشأ و مصدر همه آنها هستند و ما اول بیان این دو جنس و ضد اینها را که عفت است می کنیم و بعد از آن به شرح صفاتی که در ضمن آنها مندرج اند می پردازیم.

Пас дар ин мақоми ду матлабаст : матлаби аввали ду ҷинси сифоти хабисаи мутаъаллиқа ба қувваи шҳўиаҳ ,у зиди онҳо ва дар он се фасласт .

پس در این مقام دو مطلب است: مطلب اول دو جنس صفات خبیثه متعلقه به قوه شهویه، و ضد آنها و در آن سه فصل است.