Зиди такаллум ба моло яъне ,у фузули калом , хомӯшӣаст , ё такаллум кардан ба суханоне ки ба онҳо эҳтиёҷаст ,у фоидае бар онҳо мутараттиб мешаваду фавойиди хомӯшӣ ,у фазилати он , баъд аз ин дар маҳали худ мазкӯр хоҳад шуд .

ضد تکلم به مالا یعنی، و فضول کلام، خاموشی است، یا تکلم کردن به سخنانی که به آنها احتیاج است، و فایده ای بر آنها مترتب می شود و فواید خاموشی، و فضیلت آن، بعد از این در محل خود مذکور خواهد شد.

Ва ахбор бисёр дар хусӯси мадҳи тарки суханон бефоидау фузул , ворид шудааст .

و اخبار بسیار در خصوص مدح ترک سخنان بی فایده و فضول، وارد شده است.

Ҳамчунон ки аз ҳазрати пайғамбари слии аллоҳи алайҳу ?алау силам Марвӣаст ки « аломати никўӣии исломи мард , онаст ки чиз бефоидаро тарк кунад » ва низ аз он ҳазрат манқӯласт ки « хушо баҳол касе ки зёдтии забонашро нигоҳ дораду зёдтии молашро ба масраф бирасонад » ва бибин ки мардуми корро чигуна бар акс кардаанд зёдтии молро нигоҳ медоранд ,у забонро раҳо мекунанд .

همچنان که از حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم مروی است که «علامت نیکوئی اسلام مرد، آن است که چیز بی فایده را ترک کند» و نیز از آن حضرت منقول است که «خوشا بحال کسی که زیادتی زبانش را نگاه دارد و زیادتی مالش را به مصرف برساند» و ببین که مردم کار را چگونه بر عکس کرده اند زیادتی مال را نگاه می دارند، و زبان را رها می کنند.

Рӯзии он ҳазрат фармуд : « аввал касе ки аз ин дар дохил мешавад мардӣаст аз аҳли биҳишт чун он мард дохил шуд аз ӯ пурседанд ки моро хабари даҳ ба беҳтарини амалҳои худ , ки умед ба он дорӣ гуфт : ман мардӣ ҳастам кам амал ,у муҳкамтарин чизе ки ба он умедвор ба худо ҳастам саломатии нафас ,у тарки чизҳои бефоидааст » ба أбии зри қудс сира фармуд ки « май хоҳии туро ёди даҳуми амалӣ ки бар бадан сабк бошад , ва дар тарозуии аъмол , сангин ? арз кард : балӣ ё расӯл аллоҳ фармуд : хомӯшӣу ҳасани халқу тарки амр бефоида » шахсе аз луқмон пурсед ки « доноӣӣу ҳикмати ту чаҳ чизаст ? гуфт : суол намекунам аз чизе ки кифоят карда шудаам аз он ва бар худ наме бандами чиз бефоидаро »у ончӣ дар фазилати тарки фузули калому сухан бе фоидаи ворид шудааст дар ахбори аъиммаи атҳору ҳкмоءи акобри аҳли дайн , аз ҳади таҳриру тақрир мутаҷовизаст ва ҳамин қадар ки мазкӯр шуд аз барои аҳли басират кофӣаст , ани шоءи аллоҳ .

روزی آن حضرت فرمود: «اول کسی که از این در داخل می شود مردی است از اهل بهشت چون آن مرد داخل شد از او پرسیدند که ما را خبر ده به بهترین عملهای خود، که امید به آن داری گفت: من مردی هستم کم عمل، و محکم ترین چیزی که به آن امیدوار به خدا هستم سلامتی نفس، و ترک چیزهای بی فایده است» به أبی ذر قدس سره فرمود که «می خواهی تو را یاد دهم عملی که بر بدن سبک باشد، و در ترازوی اعمال، سنگین؟ عرض کرد: بلی یا رسول الله فرمود: خاموشی و حسن خلق و ترک امر بی فایده» شخصی از لقمان پرسید که «دانائی و حکمت تو چه چیز است؟ گفت: سوال نمی کنم از چیزی که کفایت کرده شده ام از آن و بر خود نمی بندم چیز بی فایده را» و آنچه در فضیلت ترک فضول کلام و سخن بی فایده وارد شده است در اخبار ائمه اطهار و حکماء اکابر اهل دین، از حد تحریر و تقریر متجاوز است و همین قدر که مذکور شد از برای اهل بصیرت کافی است، ان شاء الله.