Ва махфӣ намонад ки зиди ин сифат , ки икрому таъзиму эҳтироми доштани бандагон худо бӯда бошад аз шроиФи аъмол ,у фазойил афъоласт .

و مخفی نماند که ضد این صفت، که اکرام و تعظیم و احترام داشتن بندگان خدا بوده باشد از شرایف اعمال، و فضایل افعال است.

Ва дар ҳадиси қудсии ворид шудааст ки « ҳақ субҳона фармуд ки бояд эмин шавад аз ғазаби ман ҳар ки икром кунад бандаи муъмини маро » ва аз ҳазрати расӯли слии аллоҳи алайҳу ?алау силам Марвӣаст ки « ҳеҷ бандае аз уммат ман нест ки мулотафат кунад бо бародари муъмини худ , ба навъе аз мулотафат , магари инки худо аз хадамаи биҳишти хидматкор аз барои ӯ қарор мефармоед » ва аз ҳазрати содиқи алайҳи ассалом Марвӣаст ки « ҳар ки хорӣ аз рӯй бародари муъмин худ бардорад худои таъолӣ , даҳ ҳасана барои ӯ менависад ва ҳар ки бар рӯй бародари муъмини худ табассум кунад худои таъолӣ аз барои ӯ ҳасана собит кунад » ва фармуд : « ҳар ки бародари муъмини худро марҳабо гуяд , худои таъолӣ то рӯзи қиёмати марҳабо аз барои ӯ менависад » ва фармуд : « ҳар ки назд бародари мусаллам худ ояд ва ӯро икром кунад , худои таъолиро икром кардааст » рӯзии он ҳазрат ба асҳқи бен аммор фармуд ки « эй асҳқ ба дӯстони ман ҳар қадари туоне эҳсон кун , ки ҳеҷ муъмини эҳсон ба муъминӣ накарду аъонт ӯ нанамуд магари инки сӯрати Иблисро харошиду дил ӯро маҷрӯҳи сохт » ва аз ҷумлаи умӯрӣ ки одамиро ба икрому таъзими мардум во медорад , онаст ки ба таҷрибаи собит шудааст ки ҳар ки ба ҳар назарии мардумро мебинад мардум низ ба он назар ба ӯ нигоҳ мекунанд ва ӯро май бенанди оре : ҳар кас ҳар чаҳ май корд май дуруд .

و در حدیث قدسی وارد شده است که «حق سبحانه فرمود که باید ایمن شود از غضب من هر که اکرام کند بنده مومن مرا» و از حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم مروی است که «هیچ بنده ای از امت من نیست که ملاطفت کند با برادر مومن خود، به نوعی از ملاطفت، مگر اینکه خدا از خدمه بهشت خدمتکار از برای او قرار می فرماید» و از حضرت صادق علیه السلام مروی است که «هر که خواری از روی برادر مومن خود بردارد خدای تعالی، ده حسنه برای او می نویسد و هر که بر روی برادر مومن خود تبسم کند خدای تعالی از برای او حسنه ثابت کند» و فرمود: «هر که برادر مومن خود را مرحبا گوید، خدای تعالی تا روز قیامت مرحبا از برای او می نویسد» و فرمود: «هر که نزد برادر مسلم خود آید و او را اکرام کند، خدای تعالی را اکرام کرده است» روزی آن حضرت به اسحق بن عمار فرمود که «ای اسحق به دوستان من هر قدر توانی احسان کن، که هیچ مومن احسان به مومنی نکرد و اعانت او ننمود مگر اینکه صورت ابلیس را خراشید و دل او را مجروح ساخت» و از جمله اموری که آدمی را به اکرام و تعظیم مردم وا می دارد، آن است که به تجربه ثابت شده است که هر که به هر نظری مردم را می بیند مردم نیز به آن نظر به او نگاه می کنند و او را می بینند آری: هر کس هر چه می کارد می درود.

Ва бидон ки икрому эъзози ҷамеъи табақоти мардум , ба қадре ки сазовор эшонаст аз ҷумлаи аъмол Маҳмӯдаасту сазовор онаст ки инсони баъзе аз аснофи мардумро ба зёдтии таъзиму икром , ихтисос диҳад , ва аз он ҷумлаи аҳли илму фазлу соҳибони вараъ ва тақвоаст зеро ки дар ахбор бисёр таъкӣди шадид дар икрому таъзими ин ду табақаи ҷалилаи ворид шуда .

و بدان که اکرام و اعزاز جمیع طبقات مردم، به قدری که سزاوار ایشان است از جمله اعمال محموده است و سزاوار آن است که انسان بعضی از اصناف مردم را به زیادتی تعظیم و اکرام، اختصاص دهد، و از آن جمله اهل علم و فضل و صاحبان ورع و تقوی است زیرا که در اخبار بسیار تأکید شدید در اکرام و تعظیم این دو طبقه جلیله وارد شده.

Ва аз он ҷумлаи перону риши сифедони аҳл исломаст , ки зёдтии икрому эҳтироми эшон бар ҷавонони лозим ва мтҳтмаст .

و از آن جمله پیران و ریش سفیدان اهل اسلام است، که زیادتی اکرام و احترام ایشان بر جوانان لازم و متحتم است.

Ва ҳазрати пайғамбари слии аллоҳи алайҳу ?ала ва силам фармуд ки « ҳар ки муроот кунад фазли бузургтар аз худро ба ҷиҳати зёдтии син ӯ , ва эҳтиром кунад ӯро , худои таъолӣ ӯро аз тарси рӯзи қиёмат эмин мегирданд » ва аз ҳазрати содиқи алайҳи ассалом Марвӣаст ки « бузург шумурдани шайхи пер ,у таъзим ӯ , таъзиму бузург шумурдан худоаст » ва фармуд ки « аз мо нест ҳар ки эҳтиром накунад перони моро ва раҳм накунад бар сағирони мо » ва аз ҷумлаи касоне ки зёдтии эҳтироми эшон сазовораст , бузурги тайифа ,у Карим қавмасту ҳазрати пайғамбари слии аллоҳи алайҳу ?ала ва силам фармуд ки « ҳаргоҳи Карими қавм ,у бузурги эшон бар шумо ворид шавад икром ӯ кунед » .

و حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود که «هر که مراعات کند فضل بزرگتر از خود را به جهت زیادتی سن او، و احترام کند او را، خدای تعالی او را از ترس روز قیامت ایمن می گرداند» و از حضرت صادق علیه السلام مروی است که «بزرگ شمردن شیخ پیر، و تعظیم او، تعظیم و بزرگ شمردن خدا است» و فرمود که «از ما نیست هر که احترام نکند پیران ما را و رحم نکند بر صغیران ما» و از جمله کسانی که زیادتی احترام ایشان سزاوار است، بزرگ طایفه، و کریم قوم است و حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود که «هرگاه کریم قوم، و بزرگ ایشان بر شما وارد شود اکرام او کنید».